Muziek

Op Facebook verschijnen regelmatig zo van die uitdagingen; meestal negeer ik deze volledig ! Vooral de uitnodigingen om een farm uit te bouwen of om ijskoud water over mijn hoofd te gieten ... Of mijn  mantra, lievelingskleur, dier etc ... 

Ik doe niet mee aan die dingen .. Tot het over muziek en sport gaat. 

Ik werd genomineerd om Tien Albums te publiceren die veel voor mij betekend hebben in mijn leven. 

Nu, wij hebben hier thuis ruim 500 Cds en ze betekenen allemaal uiteraard veel voor mij ... 
Ik had dan ook beloofd om een mix te maken .. En deze wil ik eigenlijk met jullie delen. 
Feel free to react : 

Genomineerd door X om tien albums in een lijstje te gieten die me muzikaal gevormd hebben. Een zeer moeilijk vraagstuk en graven tussen een 500-tal CDs is niet makkelijk. Ik heb tevens DE Grunge Periode meegemaakt en ben daar ook gevormd, het was de periode dat we wekelijks door brachten op groezelige fuiven met verschaald bier en een sigaret :o)) Mijn lijstje is een mix van verschillende albums, verschillende stijlen ... Voor mij had hij veel langer gemogen ..

Pearl Jam : Ten (grote twijfel met Nirvana)
Adele : 21 (haar live @ the Royal Albert Hall zat er los op)
Moby : Play (onvergetelijke momenten op Werchter)
Ameilie Poulin : Soundtrack (cruise-controle)
Portishead : Dummy (rauw en donker)
Metallica : Black Album (niet altijd mijn stijl maar subliem album)
Lenny Kravitz : Mama Said (hij hing tien jaar aan mijn muur!)
Massive Attack : Mezzanine (Teardrop of zoiets :o))
Radiohead : The Bends (Puberale muziek die ik zelden nog hoor)
Michael Jackson : Thriller (mijn kinderheld)

Voor zij die mij beter kennen, is dit misschien een bizar lijstje, maar, ik wil eigelijk aantonen dat ik alle mogelijke stijlen wel mooi vind ... En die kinderhelden horen er uiteraard bij !!! Spijtig genoeg mocht ik er maar tien kiezen want ik houd bijvoorbeeld ook van Nederlandse Muziek, Klassieke Muziek, Filmmuziek ... en ook muziek van de laatste jaren kunnen mij uiteraard nog steeds bekoren. Zot van Nirvana, Faith No More, INXS, Editors, Interpol, Florence, London Grammar, Jeremiah, Hans Zimmer, The XX, Hoover, ... De lijst is ellendig lang ... 

Rivierenhof, what's in a name

Voorbije zondag was er een concert van Eels in het Rivierenhof ...

Rivierenhof ... het woord doet me rillen ....
Rivierenhof ... plaats des onheils ... De plek van mijn val.
Een plek die ik de voorbije elf maanden heb vermeden, het woord niet willen uit spreken ... De film passeert al genoeg van die avond ... Ja, zelfs na al die maanden gaat er geen dag voorbij of ik herbeleef die avond.  Het slijt weliswaar maar voorbij is het nog niet.

Maar, deze keer was er Eels ... Eerder was er ook Ed Kowalczyk, de ex leadzanger van Live.
Hiervoor had ik ook tickets. Deze heb ik echter door gegeven omdat mijn lichaam en brein weigerde naar daar te trekken.

Ik hoor u al denken "belachelijke" trienemie maar het lukte me niet om er naartoe te gaan.  Het was alsof mijn lichaam verstijfde bij het idee door dat ellendig donkere park te moeten stappen. De moed ontbrak me, toen !

Deze keer ging De Man en kennissen mee en wilde ik dapper zijn.
De nacht ervoor alweer die enge film maar de dag zelf ging aardig vooruit ...

's Avonds op pad, zoeken naar parkeerplek, uitstappen en dan merken dat je eigenlijk bijna op de plaats van je ongeval geparkeerd staat. Koude rillingen maar dapper verder.  Blijven tateren !

Zolang het licht was, geen probleem, tijdens Eels geen probleem ... Na Eels ? Een lichte paniek .. Door het donker naar de auto stappen ging iets minder dapper.  Een park is écht donker zonder lichten .. En ja, ook een beetje eng, zelfs in gezelschap.

Anayway .. ik deed het ! En het was het waard, Eels was een onvergetelijk concert; een intiem concert, een donker optreden en toch ook niet.  Ik heb met volle teugen genoten en mezelf doorheen een muur gewerkt.  Vanaf nu ga ik geen angst meer krijgen als het woord R i v i e r e n h o f passeert, ik beloof het u !

http://www.demorgen.be/dm/nl/1011/Concertverslagen/article/detail/1950573/2014/07/21/Eels-speelt-magisch-optreden-in-het-Openluchttheater-van-Deurne.dhtml

QOTSA

Maandag QOTSA-avond in het Antwerpse Sportpaleis.

Na het ietwat teleurstellende concert van Editors en het annuleren van het concert van The National lag mijn lat niet erg hoog … Ik hoopte uiteraard op een prachtconcert maar het geluid van het Sportpaleis als zittend toeschouwer is echt mager, ronduit slecht ! En ook deze keer had ik mijn staan tickets omgeruild rekening houden met de knie.

Met een klein, bang hartje naar onze stoelen die zo goed als op dezelfde rij te vinden waren als bij Editors.  (en ook vandaag weer een hel aan geluiden en bovendien loeihard zelfs met oordoppen !!!)

Ik ben fan van QOTSA als van in het begin, lekkere harde, ruwe, donkere muziek en Josh … Wel, Josh is … (denkt) Josh is, lekker !

Het concert was voor mijzelf AF tot in het kwadraat ! Ze begonnen meteen al met een kanon aan hits waardoor ik even het gevoel kreeg "wat straks" maar het heeft mij geen minuut verveeld, alhoewel ik wel meer fan ben van het hardere werk. Bij de rustigere nummers dreigde ik af te wijken naar andere oorden !

De drummer is AF ! Waar halen ze de energie om met zoveel "ziel" te rocken ? Goede keuze die nieuwe drummer én dat hij een aantal drumsticks kapot gedrumpt heeft kan ik best begrijpen.

Het publiek was AF ! Bij Editors vond ik het publiek slaperig, hier werd de band op handen gedragen. Zelden een zaal meegemaakt waar bijna iedereen rechtstond, waar iedereen mee zong, in de handen sloeg .. Kortom, een genot als toeschouwer maar wellicht ook voor de band zelf.

Zoals al eerder gezegd ben ik geen goed schrijvers, De Morgen hun recensie vond ik wel een goede om te delen … Lees en geniet !

http://www.demorgen.be/dm/nl/1011/Concertverslagen/article/detail/1747134/2013/11/26/Queens-of-the-Stone-Age-brengen-Sportpaleis-in-extase.dhtml

Editors Sportpaleis

Novembermaand = concertmaand .. Geheel toevallig ...
Novembermaand = nog steeds revalidatiemaand ...
Concerten = rechtstaan = sfeer

En net dat is vandaag onmogelijk; ik kan rechtstaand geen concert meemaken !
Wilde daarom eerst mijn tickets verkopen maar Editors staan al zolang op het lijstje en hun voorbije twee concerten op Belgische bodem heb ik ook moeten missen ... wegens een baby die geen flesje wilde én een zware griep. Ik en Editors, het lukt maar niet ...

Zoeken maar naar een oplossing. Eerste een aanvraag ingediend bij het Sportpaleis of ik met een rolstoel mocht komen .. Neen, ik had dat maar bij de aankoop moeten aanvinken, deuh !
Gelukkig een lieve collega van de man die haar zitplaatsen wilde omruilen ! Thanks !
Alleen, hoe zou ik die lange stelten op een stoeltje moeten krijgen ... Koortsachtig oefenen dus de voorbije week om dat been zodanig geplooid te krijgen dat ik het tussen die stoeltjes kon wringen.  De dag nadien zouden we wel zien wat voor resultaat een avondje zitten betekende voor de knie.

Het voorprogramma hebben we gelaten voor wat het was; hoe langer ik kon staan, hoe beter. En trouwens, de pintjes smaakten ... Na zes weken met tweede sociale contact met de buitenwereld dus ja .. Nood aan een babbel en een pint !

Die zitplaatsen vielen al bij al mee ... We zaten op de eerste tribuneplaats waardoor ik alsnog mijn benen buiten de tralies kon steken.  Maar, een zitplaats betekent voor mij ook minder sfeer en minder genieten.  Soit; ogen dicht dan maar ???? Helaas buiten de akoestiek van het Sportpaleis gerekend, mensen, wat is die slecht geworden na de hoeveelste verbouwing ???? In het begin verstonden we Tom niet eens .. Laat staan dat je kan genieten. Soit, koppig die ogen dicht blijven houden.

Had voor mezelf de belofte gemaakt niet te janken. Zijn eerdere bezoek van Smith&Burrows in Bourla deden me janken van ontroering en hier in dat Grote, onpersoonlijke Sportpaleis zou dat zeker niet lukken.  Helaas ... Tom is donker, héél donker en die stem ... Die stem kan alles aan en dus ook weer janken ... Even maar, een minuutje of zo dat ik de tergende, lijdende Tom ontdekte ... Dat intieme in zijn stem en teksten. Genoeg om mijn avond goed te maken.

Maar, eerlijk ? Ik zie Tom liever in een klein zaaltje, intiem, gekwetst ...
Hun hit Papillon heb ik zelfs gemist omdat deze kreupele dame na iets teveel pintjes dringend een plasje moest doen. Of ik het erg vind ? Neen, ik hoef geen massa-erectie op één succesnummer met vuurkolommen.

Sfeer ? Waar ? Nogmaals, ik hoef geen vuur en confetti ...
En Tom zelf ? Hij heeft een blaft van een stem, een teder figuur, een donker kantje ...
Ik dacht altijd dat hij hield van Belgie, heb het alleen niet ondervonden vanavond.
Tom speelde routineus zijn nummers af, weinig of geen contact met zijn publiek ...
Blijkbaar spelen ze effectief ELKE avond dezelfde nummers .. En ja, wij waren duidelijk de zoveelste op rij ... Is het spelen op veiligheid, wellicht wel.
Van deze band verwacht ik echter meer ... Maar kom, ik stop zijn nieuwe wel in mijn auto en tover het karakter van de Bourla er wel bij ...

Arctic Monkeys - Do I Wanna Know? (Official Video)

Wie, OOOOooooh wie heeft er nog een ticket voor hun concert in Vorst ????
Was met vakantie, had geen schijn van kans :o((
Maar, ik ben zoooo zot van hun !!!
V E T G E I L E schijven !!!

Editors - A Ton Of Love (Official Video)

Wachten, altijd maar wachten ...
Dit jaar geen enkel festival ..
Wachten op een concertdatum !
Want, hij is de eerste die me deed janken ... (Burrows)

The National - "Sea Of Love" video

Sorry, het is de avond van de vette muziek ten huize P.

Night Of The Proms

Night Of The Proms ... where classic meets Pop !

Een avond vol herinneringen aan vroeger toen ik nog achter de coulissen stond met Poppers en Rockers .. met Klassieke muzikanten en Volk van Bij ons ...

Proms ... ik blijf koppig volhouden, elk jaar trek ik er naartoe al ruim 15 jaar lang ...
En ja, ik ben het nummer Music echt KOTSBEU (leef u in dat je dit vijf jaar lang ELKE avond moet aanhoren als medewerker).

Maar wat vandaag gebeurde was erger als De Plopshow vorige maand !
In slaap gevallen ben ik niet (werkverplichting) maar ik had moeite om mij te concentreren laat staan te genieten. En dat doet pijn !!! Wat is er gebeurd Jan&Jan ... Is het budget op omdat jullie uitgebreid hebben, jullie dak vernieuwd hebben, jullie de Grootste Artiesten binnen halen om andere avonden te vullen .. het gekende "bling-bling" ??? Ik was teleurgesteld, maar dan ook DIEP teleurgesteld ...

Er was geen sfeer, zowel niet bij het publiek als bij de artiesten ...

Er was geen visuele topshow, geen mooie visuele filmpjes, geen knap lichtwerk, niks, nada ..

Er was geen Fine Fleur en nee, echt gemist heb ik dit niet want ik weet van vroeger dat daar niet iedereen toonvast zingt.

Zelfs de irritante Patrick-on-percussie zijn enthousiasme was kouder dan een diepvriezer.

Er was geen topartiest te bespeuren ! Ja, sorry he Miles, Jackson 5, Ozark Henry ...
Ik word niet wild van de zoveelste Music en ik werd rood van irritatie bij het gehuppel op Ozark bij wie ik het gevoel had dat hij niet eens gevoel voor ritme had. En dan dat kostuum, man toch ! Bovendien mag hij best eens langs gaan bij een leraar Engels ... Zo slecht !

The Jackson 5 ? Que ??? De eerste noten moest je naar vissen, ik hoorde nauwelijks stemmen, laat staan dat ze zuiver waren. Jaaaa, jullie kunnen nog wel enkele mooie passen uit je oudere lijven wringen maar sorry .. Michael was van een heel ander niveau. En ja, jullie worden ouder maar als je fysiek niet mee kan .. Stop er dan mee !

Een Quizke van De Slimste Carl moest het ijs breken ... Het lippen van onze sympathieke-spring-int-veld ging er compleet naast, de humor van Carl des te meer ...

Wat was er aan de hand met het orkest ? Misten jullie Fine Fleur ? Zijn jullie uitgeblust nu het de allerlaatste Proms 2012 was ? Ook hier miste ik Passie !!!

Anastacia deed de decibels naar boven gaan .. Zij deed nog een beetje een poging om het publiek mee te krijgen maar betrapte zich dan weer op het verkeerd afdreunen van het dagelijkse tekstje .. Neen, het was niet avond maar MIDDAG ... en nee, het zat er niet bomvol bankiers, het was een evenement door een bank, met gewoon volk ...

Naturally 7 maakte nog het meeste indruk ... Knap staaltje van hoe muziek klinkt zonder instrumenten maar ja, is dit de bedoeling op de Proms waar een orkest de hoofdrol speelt ?

Sorry mensen maar jullie hebben mij teleurgesteld ... Ofwel blijf je investeren in een mooie show met alles erop en eraan, ofwel stop je ermee !

Radiohead - Supercollider

Verdikke, ik wil een rewind van dit concert !
Was precies niet geheel aanwezig !!!

Radiohead - Give Up The Ghost

Eén van de prachtigste nummers van deze overladen avond ...
Ze zouden heel het concert nog eens moeten uitbrengen zodat je het kan laten doordringen en verwerken ...

Radiohead

Heb lang getwijfeld of ik zou bloggen over Radiohead ...
Wel niet, wel niet ... Het is moeilijk om je mening te geven over dit concert dat totaal niet was wat "ik" ervan verwachtte .. Was dan ook compleet verkeerd bezig toen ik het ticket bestelde die ochtend om 9u (nb. samen met de tickets van Hooverphonic).

Ga het toch maar doen, gewoon omdat ik over elk concert wel wat te vertellen heb. En, ach, het is mij nu eenmaal vergeven, ik ben geen kenner :o))

Toen ik nog jong was, viel ik als een blok voor Thom Yorke, letterlijk én figuurlijk ...
Een van mijn eerste concerten in Vorst en meteen al tegen de vlakte .. Niet omdat mijnheer er zo appetijtelijk uitziet, neen, ik werd omver geblazen door zijn stem, zijn houding, zijn teksten, zijn muziek.  Heb dat gevoel enige tijd kunnen houden tot bij de lancering van Kid A en toen heb ik afgehaakt.  Ik slaagde er maar niet in om de CD in 1 ruk uit te spelen, de plaat lag me niet, de teksten en zijn verschijning evenmin. En als het er bij mij niet "boenk" opzit, sorry !

En toen dus de verlossende berichtgeving dat Thom Yorke terug naar Belgie zou komen.
De stille hoop hebbende om een Best Off concert, bestelde ik meteen middenplein tickets in de hoop het nu wel uit te zingen zonder tegen de vlakte te gaan.

Helaas ... Links en rechts had ik al gehoord dat Thom er een heel ander concert op nahield maar ik was hoopvol, ze zouden toch wel enkele nummers uit het verleden spelen.  ... Ijdele hoop en ergens had ik mij eraan moeten verwachten. Hij doet nu eenmaal zijn goesting !!! En dat gaat gewoon pertinent tegen alle commerce in .. Respect natuurlijk ... En het verkoopt .. Het concert was in 30 minuten uitverkocht.

Had bovendien moeite om zijn nummers te herkennen ! Lag het aan mij of aan de loeiharde beats ? Mijn oordoppen deden alvast flink dienst deze avond.  Een vol uur heb ik geprobeerd om te genieten van deze nieuwe ontdekking.  Toen werd het mij te veel en heb ik afgehaakt.  Vreselijk natuurlijk als ze dan nog een uur en half staan te spelen.  Denk dat het rond Yorke zijn Karma Police moet geweest zijn, dat het licht bij mij uitging. Was het van zijn droge opmerking "you might know this one" en dan een slecht versie van die pareltje ? Ik weet het niet.

Het jonge volk kon het concert wellicht pruimen. Naast mijn stonden een aantal pubers die wellicht mijn zonen hadden kunnen zijn.  Links en rechts zag je al eens iemand die de teksten kon mee lezen, voor de rest vond ik het persoonlijk een akelig concert.  Snel, luid en verweesd achter gebleven tot de mannen van de zaal ons weg keerden met hun borstel !!!!

Heb ik nu voor goed afgehaakt ? Ben er nog niet uit ...
Word ik oud ? Waarschijnlijk wel .. Ik verdraag die loeiharde muziek niet meer, al was de lichtprojectie fenomenaal knap !
De nummers ? Tot op het bot uitgekleed en in een nieuw jasje gestoken, knap werk !
Zwem ik tegen de meute in ? Ja, want, werkelijk ALLE verslagen waren tot in de hemel geprezen ..
Ken ik niets van muziek ? Misschien wel ...
Ga ik hun opvolgers na Kid A nu aanschaffen ? Neen .. Ik heb zelfs nog niet eens de moeite genomen om The King Of Limbs te beluisteren
Wil je een betere verslaggeving ? Lees die van Focus Knack dan even ...

Hooverphonic

Ik ben verzot op Hooverphonic al van bij de start (nu toch al een jaar of vijftien) ...  Op dat moment was ik helemaal into Triphop (Hoover, Tricky, Massive, ...)

Ze kunnen bij mij écht NIETS verkeerd doen !

Heb ze al regelmatig gezien en in verschillende gedaantes: in't klein (dit jaar nog voor een man of 50), iets groter (zo'n man of 100 met Geike toen nog) en nu dus in het Groot !

Houd ook wel van symfonische orkesten, ga niets voor niets jaarlijks naar De Proms.
kWeet het, it doesn't fit me, ik val eerder voor stoere rockmuziek maar toch ... Bij de start van de verkoop, zat ik 's morgens om negen uur klaar voor mijn tickets.

Het was er boenk op in het Grote Sportpaleis. Alles maar dan ook alles was perfect.

Een knap orkest van 62 man onder leiding van een zekere Cedric Murat voor wie ik zeer snel overstag ging, zo'n energie dat die kerel uitstraalt.  Een orkest is toch altijd iets speciaals, warm van geluid en je wordt helemaal opgezogen in de muziek  (daarom ook dat ik enorm houd van filmmuziek maar dit ter zijde).


De setting ... Beetje jaren 30-achtig, het orkest in het zwart, dirigent en de muzikanten in het wit.  Achtergrond in dieprode fluwelen gordijnen omhuld.  Een blaft van een video-scherm met daarop de projectie van Noémie !!! Noémie zelf helemaal into the 30-es, ijskoud qua gezichtsuitdrukking en bewegingen ..
Zo kennen we ze !

Callier zoals altijd, droog, KURKdroog maar daar houd ik wel van.  Links en rechts een flinke sneer uitdelend aan het publiek en voor de rest een super perfectionistische set ! Zijn eigen zelve ...

Zalig optreden dat nog enige tijd bleef nazinderen ...  En ons Noémie, knap staaltje van zang en présence voor een dame die net 24 is !!! Ben er nog niet uit of ik je stem mooier vind dan Geike maar je bent even sensueel in je bewegingen ... Misschien net wat te arrogant maar ach, dat moet je zijn wil je dit bereiken op je 24 !

Setlist :

- Intro
- Plus profond
- One two three
- Heart Broken
- The night before
- Club Montepulciano
- The last thing I need is you
- 2 Wicky
- Anger never dies
- Unfinished Sympathy
- Expedition Impossible
- George's Café
- Happiness
- The world is mine
- Jackie Cane
- Mad about you
- Sometimes
- Vinegar and salt
- Eden
- Renaissance Affair
- La Horse
- Danger Zone

Casa Blanca, Hemiksem

Verdikke .. Ik heb nog geen woord geblogt over het leukste festival van Belgie : Casa Blanca in Hemiksem ! Vier dagen feesten voor Jong en Oud (ik reken mijzelf er ergens tussenin).

Wat ooit een gewoon Scouts onderonsje was op het middenplein van de Abdij is uitgegroeid tot een Topper of festivalvlak .. En ik ben zooo content dat ik er bij kan zijn en fier dat ik er ben opgegroeid !

Genoten van The Scabs, Therapy, Soulsister, Ozark Henry, Heather Nova, Winokio, De Mens, Triggerfinger  ..

Een dochter die kei boos werd wanneer ik - uit gewoonte - een leeg bekertje bier tegen de grond kieperde !

Een tweede dochter die overdonderd was door de muziek maar vooral onder de indruk van de ballons die tot tegen het nok van de tent vlogen.

Super ... genoten om oude bekenden tegen het lijf te lopen, te pintelieren, te leuteren over ditjes en datjes, zot te doen, mee te gillen, dansend, schuilend met vijf man onder een - kapotte - mini paraplu terwijl de regenpakken gewoon in de fietstassen lagen !

En ja,  .... Met de fiets !!! Wat is er leuker dan kilometers bollen naar/van een festival met de fiets ..  En deze keer voelde het fietspad goed (pretje)

Hopelijk zijn we er in 2013 opnieuw bij voor en achter het podium ... Bedankt aan de organisatoren om Hemiksem weer steviger op de kaart te zetten. Jullie doen dat super ...

Ik ben echt fier dat we zulke groepen mogen ontvangen in zo'n kleine gemeente ... Ben benieuwd of jullie het volgend jaar ook "gratis" kunnen houden. Voor mij hoeft het alvast niet ...

Wie wil genieten van goede concerten moet er maar wat voor over hebben. Maar, .. Ja, blijft het dan nog een festival voor het gezin ???

Want eerlijk ? Ik had nooit gedacht dat een groep als Therapy ooit binnen een straal van 10 km rond mijn woonplaats zou optreden ... Back to the good old days .. En ja, ook deze keer was ik de teksten vergeten (tenzij dan het eerste en de twee laatste nummers). Maar, dat is niet erg, de pintjes zaten er zeker voor iets tussen ... Ik voelde mij terug even 20

Arras for Florence and Eddie ...

Het jaar van de vernieuwingen ... 22 jaar van festivals achter de kiezen en nog nooit een bezoek gebracht aan Arras ! Met al het gepuzzel van in het begin van dit jaar, besloten we naar daar te trekken omdat Pearl Jam en Florence er dezelfde dag zouden optreden.
Werchter zien we hier thuis niet echt meer zitten voor langere tijd, het is onmogelijk te plannen met de kindjes ... Gelukkig is er E. die ons tot 'snachts wil helpen ... Merci E. !!!



Arras, voor ons bijna 180 km bollen ENKEL ! Pfff, niet te hard bij stilstaan ...
Arras, goedkoper als een ticket voor Werchter
Arras, kleiner en gemoedelijker en een speciaal kader (oude kazerne)
Arras, gratis parking, gratis busvervoer
Arras, vriendelijke organisatiemedewerkers
Arras, best wel gezond eten bijv. een aardappelgratin met spekjes
Arras, festival met zéér basis EHBO met maar magere pillekes !

Arras, festival van het slechtste bier ooit (Heineken en dan iets Spaans dat naar limonade smaakt)
Arras, festival met te weinig toiletten
Arras, festival met bijna niets om te schuilen als er een storm passeert
Arras, festival met teveel dronken Fransen (ofwel was ik te nuchter en te "niet-in-vorm")
Arras, festival met loeiharde muziek (zelfs met degelijke doppen)

Maar, .. we waren hier ook voor de Muziek ...
Door het zeer slechte weer maar een glimp opgevangen van Within Temptation en The Kooks.
Het was gewoon te slecht en slim-o-slim waren we onze regenspullen vergeten in de auto.
Maar goed, Florence en Eddie konden we moeilijk laten passeren.
Maar ... een verslagje schrijven ? Ahum .. Ploetermoe was er samen met 2 kanjers van PJ Fans ... De ene heeft de band reeds 21 keer gezien, de andere 15 keer. En dan zou ik zomaar even een muziekverslag gaan schrijven, denk het niet ...


PJ koos voor het hit(s)kanon maar .. mag je anders verwachten op een festival ?
Had hij er zin in ? Met die fles wijn erbij .. ja ... De Bordeaux bleek super, de sigaret ook.
90 minuten hits aaneenreigend ... Mag voor mijn part op een festival. Zag ze nu voor de derde keer en ik kan er gelukkig nog met volle teugen van genieten. Mijn twee kompanen ? Weet niet ...
Heb er van genoten onder de meest idiote omstandigheden ooit, naast mij stond een koppel pubers zo stoned en dronken dat ze de boel grondig verpestten, bijna slaags geraakt. Zet toch elke keer een domper op een concertgebeuren ...


Florence was in orde maar haar show past niet echt op een main stage in daglicht ...
Een prachtige stem, een prachtwijf ... Meer heb ik er niet over te vertellen ...
Misschien toch nog links en rechts eens horen voor een ticket later dit jaar. Blijf op mijn honger zitten ... Alhoewel zij zich schijnbaar zeer goed amuseerde op het podium. Een bom energie, een prachtige jurk, blote voeten (respect).  Maar nee, ... ik keek er zo naar uit en het bleef niet hangen ...
Maar ja, het was ook mijn dag niet gisteren; uitgeregend, koud, ziek ... Zij bracht wel een klein zonlichtje aan de hemel en grapte dat mensen haar nu nog meer een heks noemen !

Cirque Du Soleil : Corteo

We zijn naar Cirque Du Soleil geweest, naar de show Corteo en het was PRACHTIG !

Corteo, wat 'processie' betekent in het Italiaans, is een vrolijke stoet, een feestelijke parade vanuit het perspectief van een clown. In de show smelt de passie van de acteurs samen met de elegantie en de kracht van onze acrobaten. Zij nemen het publiek mee naar een theatrale wereld vol entertainment, comedy en spontane actie in een mysterieuze ruimte tussen hemel en aarde.
De clown stelt zich zijn eigen teraardebestelling voor in een carnavalssfeer, terwijl zorgzame engelen stil de wacht houden. In de show worden groot en klein, spot en tragiek, en de magie van perfectie en de charme van imperfectie naast elkaar gezet als toonbeeld van de kracht en kwetsbaarheid van de clown, maar ook van zijn wijsheid en vriendelijkheid. Het is een uiting van de menselijke trekken die wij allen bezitten. De muziek, bij tijden uitgelaten en speels, maakt van Corteo een tijdloos feest waarin de illusie de realiteit tart.

Een jaar of tien geleden ben ik naar Alegria geweest en was ik ook al compleet verkocht.
De tickets zijn duur maar, je krijgt er zoiets prachtigs voor terug !
We hadden het geluk op de eerste rij te zitten waardoor we bijna mee in de show gezogen werden.  Kostuumdetails, make-up, af en toe een sluikse lach van een van de artiesten. Het kon niet beter !
Cirque Du Soleil is voor mij pure magie ... Als je zo'n show ziet, denk je alleen maar "Wil ik ook".
Het lijkt een perfecte wereld van kunst, show, theater, dans, zang, mimiek, ...".
De mensen lijken perfect gelukkig in alles wat ze doen.

LIJKT zeg ik omdat ik mij heel goed kan voorstellen dat meedraaien in zulk een format loodzwaar is voor de artiesten !!! Bovendien, als je een jaar lang bijna dagelijks zo'n show draait, lijkt me niet eenvoudig.  Maar, daar heb ik gisteren niet bij stil gestaan ... Gisteren heb ik volop genoten ...

Langs de andere kant, mocht mijn kind de kans krijgen om daarin mee te draaien, ik zou ze niet tegen houden ... Een mix van verschillende culturen, top creativiteit, a trip around the world, Man, man, man ... waarom ben ik niet zo lening en artistiek !

Cirque du Soleil werd ergens in 1984 opgericht in Montreal en telt vandaag bijna 5000 medewerkers.
Ik dacht gelezen te hebben dat voor de show van Corteo bijna 165 mensen betrokken zijn. Een bedrijf op zich met oa. een school ed. Zalig !

The Afghan Whigs - See And Don't See

“We’re from the future, where the present is the past,”

Laat ons hopen !!!

The Afghan Whigs in concert !

Een concert van The Afghan Whigs is altijd afwachten zegt De Vriend.
Als hij goesting heeft, is het dik in orde en anders heb je pech.
Plaats van het gebeuren, Het Koninklijk Circus van Brussel, prachtige (afgeleefde) locatie, klein ook, ideaal voor een intiem onderonsje met Greg Dulli !
Acht uur stond er op het ticket dus racen maar weer naar Brussel ... En wachten maar. Op een gegeven moment kreeg ik het alvast op mijn heupen omdat ik al het gevoel had van "hij heeft geen goesting".

In een ver verleden vond ik de band top, CDs heb ik niet maar wel ergens cassettekes, want, beste mensen, de band werd hier echt bekend in het Verre 1994 (nochtans bestonden ze al veel langer)! En toen had Ploetermoe nog geen CD-speler maar een enorm grote hoeveelheid cassetjes want ... Het was het begin van de "grunge" en ik ben een grunge chick (en lap, in Humo verklaart hij geen grunge band te zijn)! Soit, .. probleem is dat ik vandaag de dag geen cassetjes meer kan spelen en dus ook niet meer geluisterd had naar hun vroegere albums.  Een beetje lastig want de nummers zaten diep, héél diep.

Maar niet getreurd, ... Het Circus is klein, de groep wat ouder en rijper en de fans dus ook al een beetje ouder, afgeleefder en écht fan ... We hadden bovendien het geluk ergens van voren te staan dus echt mee zingen was niet nodig, dat deden de anderen wel ... Ogen toe en genieten maar. En dat heeft iedereen gedaan van het begin tot het einde, Greg was in form ... Greg zag er fris uit, iedereen content.  Mijnheer is duidelijk iets gezonder gaan leven.

Het was een aaneenschakeling van emoties, harde nummers verwoven met zachte nummers. Was het zachte nummer voorbij bleef je even bedrempeld achter bij de start van het hardere werk (allez, mijn gevoelens he !).  Snoeihard tempo vond ik, kreeg niet de tijd om alles even te laten bezinken.
Ben wel zeer content dat ik ondertussen op maat gemaakte oordoppen heb, het geluid was niet altijd in orde en door mijn oordoppen had ik geen last van de niet altijd zo zuivere stem.

Nu, ik ben gen journalist en heb zero muziekkennis .. Voor de echte verslaggeving stuur ik je graag door naar Focus Knack ... http://focus.knack.be/entertainment/muziek/muzieknieuws/afghan-whigs-koninklijk-circus-een-emotionele-splinterbom/article-4000116571079.htm

De setlist geef ik wel nog mee ... Kwestie van nog eens na te genieten ...
Crime Scene, Part One / I’m Her Slave / Uptown Again / What Jail is Like / Going to Town / When We Two Parted + Over My Dead Body / Gentleman / Crazy / Somethin’ Hot / My Enemy / See and Don’t See / Lovecrimes / 66 / Debonair / Bulletproof / Summer’s Kiss / Faded // Come See About Me / If I Were Going / Milez Iz Ded / Kiss the Floor.

Jonathan Jeremiah en James Blake

Kan het niet laten, moet nog even terug naar Pinkpop ..
Zoals ik al zei, zijn festivals voor mij bedoeld om nieuwe dingen te ontdekken. En ja, ik ben mij er volkomen van bewust dat ik soms dingen "mis" die al jaren uit zijn ... Ik weet dat, doch, ik speel in mijn auto nooit radio en thuis staat tegenwoordig alleen maar kindermuziek op. Hierdoor ben ik niet altijd zo actueel als ik zou willen zijn.  Excuses aanvaard ?


Dit weekend maakte ik kennis met Jonathan Jeremiah.
Nochtans ken ik de muziek, alleen, ik mix Jonathan met James Blake .. don't ask me why.
Er zijn nog wel zo van die hersenkronkels ... Neem het mij alstublief niet kwalijk !


Toen ik de eerste keer James Blake hoorde met "A case of you" van Joni Mitchell kreeg ik het koud, zeer koud, kippevel ... En zo 1 nummer doet mij dan een Full Album kopen .. Meestal heb ik er geen spijt van en James Blake is gewoon goe. 

Laat ik het nu hetzelfde hopen van Jonathan Jeremiah ... 1 nummer op Pinkpop en weer die koude rilling tot in mijn tenen en dat bij 31 graden ... En weer ga ik overstag voor een Full Album ... Ik houd jullie op de hoogte !

Een wiki-tje leert me dat Jonathan van 1982 is en afkomstig uit Engeland ... Belgie leerde hem in 2011 kennen met zijn debuut album "A solitary man"

Een wiki-tje leer met dat James van 1989 is en afkomstig uit Engeland ...  Belgie leerde hem in 2011 kennen met zijn titelloze album.

De rest moet je zelf maar ontdekken, het zijn twee parels van artiesten ...

The Boss @Pinkpop 2012

Pinkpop ... Nog nooit bezocht, beetje onduidelijk waarom ...
Tot mijn 21 ste kon ik nooit weg rond Pinksteren, examenperiode .. Niets hield mij echter tegen om de TV aan te zetten en zo het Festival mee te volgen. Mocht ook van de mama en de papa die op die dag een oogje dicht deden. Bovendien heb/had ik een mama die lekker meekeek met haar dochter, de papa ? Tja, die verstopte zich in de tuin ... En dan maar sms-kes sturen met De Vriend omdat we nieuwe leuke dingen ontdekt hadden en die perse op CD wilden aanschaffen.
Om echt niets te missen werd heel de voorraad video's gebruikt om die hele dag te programmeren. Nadien keken we gewoon nog eens opnieuw.

Na mijn studies blijf het TV kijken ingeburgerd, een bezoek was nooit aan de orde.
Maar, dit jaar was het van dattem ... Mijn eerste bezoek aan Pinkpop. Een heel gedoe want tegelijkertijd was het maandag ook Werchter Boutique ! Het Lief wilde naar The Boss, ikzelf wilde naar Metallica voor hun Black Album ... Problemen ... Overwegen dus ...

Metallica heb ik al meerdere malen gezien niet de volle zes keer maar genoeg om te weten dat ze mij niet zouden verrassen. Bovendien irriteert het mij dat de Band - naar mijn gevoel - zijn passie voor muziek kwijt is.  Hoe verklaar je anders dat de bandleden apart van een podium gehaald worden en apart in een wagen stappen ... Hoe verklaar je anders dat ze allemaal in therapie zitten en enkel communiceren via advocaten ed.  Neen, sorry .. passie mag er nog zijn in de muziek !
... Ik had het eerder lastiger met het feit dat ik ook Soundgarden zou missen.  Die band heb ik nog niet gezien en spijtig genoeg speelden die de dag ervoor op Pinkpop en waren wij niet aanwezig.
Hartenzeer maar een mens moet kiezen ... Het werd Pinkpop voor The Boss !

Het Lief en De Vriend zijn beiden zot van Bruce. Buiten zijn hits, ken ik er niets van. Het beeld dat ik van hem heb is muziek in zo'n té lichte jeans met een licht afgewassen jeanshemdje en een oversizes American Flag. Bah ! Maar, het is niet vies om nieuwe dingen te leren kennen. 

Hop naar Pinkpop ... Qua gezelligheid was ik niet verkocht. Een betonnen ronde baan met daartussen gras .. Geen bomen, geen schaduw. Dacht ik altijd dat de Nederlanders gezonde dingen verkochten op hun festival heb ik het ferm mis. Overal dezelfde junkfoodtoestanden als bij ons.  Toiletten ? Zoeken, zoeken ... en hopen dat je in een niet overvolle piscine mocht plassen, bah !!!
Positief, de toegankelijkheid van de podia gaat zeer vlot in tegenstelling tot Werchter waar je drie kwartier onderweg ben van de rechterkant naar de Pyramide.  Ze hebben ook een Slow Lane met eetkraampjes waar je rustig kan hangen en genieten van je bakje junkfood. 

Maar kom, we zijn niet gekomen voor de gezelligheid maar voor Bruce. Ik stond perplex, de mens is maar drie jaar jonger als mijn eigen moeder maar is fysiek gewoon top ! We stonden halverwege het plein, had geen bril op maar volgens mij heeft die kerel geen grammeke vet teveel, zit boordevol energie en beleefd tonnen plezier aan zijn performance. Passie tenvolle !

Zoals eerder vermeld, ik ken alleen maar hits van zijn in 1984 verschenen plaat Born in the USA (vandaar waarschijnlijk met verkeerde plaatje over hem). Het is dus verre van aan mij om hier een heel epistel te pennen over het aantal nieuwe nummers, de hits van vroeger want voor mij was alles nieuw ! Maar zoals gezegd, een festival dient om nieuwe dingen te ontdekken ! En dat heb ik gedaan, ... Ik sta open voor zijn muziek en ga enkele oudere CD's van Het Lief van onder het stof halen en de nieuwe CD aanschaffen.

Opvallend, het publiek ... Tot ver achter mij konden die zo goed als elk nummer mee roepen en dat is toch iets dat ik nog niet te dikwijls gezien heb op een weide (tenzij ik in een omgeving van rasechte fans stond !).  Hijzelf weet zijn publiek perfect te bespelen ...

Er wordt stilgestaan bij het overlijden van zijn saxofonist Clemons (juni 2011 en nog steeds hard gemist zoveel is duidelijk) een eervol herdenken met prachtige muziek en trouwe fans die hem volop steunen.  Een kleine jongen met mee het podium op, een vrouwelijke fan mag hem plat knijpen en een jonge kunstenaar geeft hem een zelfgemaakt schilderij met een portret van hemzelf en Clemons.

Pure passie, ik werd er stil van ... Bedankt dat we je mochten ontdekken ... Sorry dat het zo lang geduurd heeft !

Setlist :
We take care of our own
Wrecking Ball
Badlands
Death of My Hometown
My City of Ruins
Spirit in the Night
Because of the Night
Radio Nowhere
I'm on Fire
Shackled and Drawn
Waitin' on a Sunny Day
The Promised Land
The River
The Rising
We are Alive
Thunder Road
96 Tears
Born in the USA
Born to Run
Hungry Heart
Dancing in the Dark
American Land
Tenth Avenue Freeze

To Festival or not to Festival

Sinds mijn vijftiende vertoef ik jaarlijks op (T)W, buiten een paar missers heb ik ze allemaal bijgewoond en ik ben ondertussen toch al ruuuuim over de dertig dus het kan tellen.
De Festivals hebben mij zien groeien van een puber tot volwassene ... Mijn festivalbezoeken op zich zijn ook geëvolueerd.

Als vijftienjarige mocht ik samen met twee andere (bakvis)vriendinnen met de trein voor een dagje naar TW.  Afhankelijk van de dagen dat we vrij waren treinden we naar Torhout of Werchter.  Van Torhout naar Antwerpen nadien was dan feest want meestal haalden we de trein niet en zaten/lagen/hingen we tot 's morgens te wachten op een trein die niet kwam.
Vijftien, mensen ... Ik zie ons er nog staan, dwepend met onze helden op een oversized shirt.  Helden die er allang niet meer waren oa. Led Zeppelin, The Doors. Menig muziekkenner zal in stilte wel gelachen hebben met die treinemiekes ... Onze eerste pintjes, sigaretjes en maar stoer doen ...

Tegen onze achtiende verjaardag was het Festival een Festival verspreid over twee tot drie dagen.  Een daguitstap werd een weekend kamperen in den auto of in een tent.  En dat heb ik zeer lang kunnen volhouden op fysiek vlak.  In het midden van de nacht nog even snel naar de douche zodat je lekker lang en alleen kon genieten van warm water in plaats van er 's morgens met zestig in een rij te staan bakken in de zon.  Tentjes in een grote cirkel, De Neef die 's morgens spek met eikes bakte .. Veel bier en af en toe ging er ook wel ne frietzak rond (no details !). Da was gewoon genieten, soms meer nog dan op de weide zelf. 

Het Festival werd echter een Festival van vier dagen en tegen de zondag lag ik hoe langer hoe meer uitgeteld op een matje, wachtend tot de dag voorbij was ... En, we gaan nu eenmaal voor de muziek niet om heel de dag te maffen.  Het kampeerhoofstuk stierf een trieste dood ... Bovendien werd ik meer en meer gesteld op hygiëne en een lekker bedje.  Want eerlijk, als meisje/vrouw naar een Festival trekken .. Een mens mag niet flauw doen !!!! Dus, over-en-weer rijden en dat vier dagen lang (Merci aan Het Lief voor de vele ritjes !).  Het deed iets met de sfeer natuurlijk maar ja, een mens moet kiezen ... De muziek gaat voor !

De kliek werd ook alsmaar kleiner, er komen kinders, de vrouwen opteren om thuis te blijven.  Maar, ik ben geen echte vrouw, ik wil blijven gaan ... Babysit zoeken dus ... Op zich geen probleem, ware het niet dat Het Festival terug een horrorfestijn werd.  Tot een stuk in de nacht op een weide hangen, de lange rit naar huis en om zes uur de kinders ... Ook dat werd fysiek een beetje ongemakkelijk.

Zodoende dus ... In het begin van het jaar ontleed ik heelder programma's om op zoek te gaan naar de absolute must sees ... Voortaan zijn het terug daguitstappen net als twintig jaar terug.  Bakvissen zijn we allang niet meer, integendeel .. Een dagje festivallen kruipt bijzonder zwaar in mijn kleren maar .. Ik geniet nog steeds van de pintjes, de slechte frieten en de muziek en erger mij nog steeds enorm aan de gebrekkelijke hygïëne van de toiletten !!! Ik ben er echter mee vergroeid en zal er binnen vijftien jaar nog steeds naartoe trekken ... Als ik het maar om es goe te lachen met vijftienjarige bakvissen die op dat moment shirts aanhebben van hun helden zoals daar zijn Pearl Jeam of Faith No More of Metallica ! En wie weet kampeer ik als kranige vijftiger met mijn tentje wellicht vijf dagen op de weide met een eigen douche, een luxe tentje en een geserveerd onbijtje elke ochtend !

Festival is gelijk aan zomer, Festival is genieten en mijmeren over al die honderden groepen die je al zag passeren. Festivallen is fun !