De Sint

Gedicht van de Sint voor de mama's … De ploetermoeders onder ons :

De Sint kijkt vol bewondering naar jou
Wat ben je toch een geweldige vrouw
Je rent en vliegt de hele dag
Soms met een grimas, maar vaak met een lach
's Ochtends kinderen uit bed, kleren aan
Zodat iedereen op tijd naar de juiste plek kan gaan

Je buffelt de hele dag in of buiten huis
En maakt het 's avonds weer gezellig thuis
Nu maar hopen dat iedereen het eten lust
En er geen ruzies moeten worden gesust
Acht dan zet je ze gewoon voor tv
Of doet een dansje, nog een beter idee

Tot ze braaf naar bed toe gaan
Als er maar geen drama's ontstaan
Want dan is de tijd voor jezelf aangebroken
Tenzij er nog een klein monster gaat spoken
Acht is maar een fase denk je dan
En net zo makkelijk verander je je plan

Sint weet best dat dat niet altijd makkelijk is
Nee, moeder zijn is geen kattenpis
Maar jij doet het goed zoals je het doet
Ook al denk je soms dat het nog beter moet
Sint drukt daarom nog eens op het hart
Die andere moeders doen ook maar wat !

Afscheid van mijn held

Twee weken geleden nam ik afscheid van mijn held …

Die held was mijn onkel. Eerder dit jaar namen we ook afscheid van zijn vrouw, mijn tante.
En het zijn niet zomaar mijn "onkel" en mijn "tante". Wij waren hun "kinderen", ze waren zelf kinderloos.  Afscheid nemen doet pijn, maar, hier was vechten geen optie meer, ze waren beiden op, vechtend tegen het vieze "K".  Het ging snel, té snel .. Mijn held, mijn superman; weg, voorgoed, of toch niet ?????

Tegen mijn kinderen zeg ik altijd dat iemand een Ster wordt wanneer hij/zij overlijdt.
Voorlopig werkt dit, hoe lang nog .. En eerlijk ? Ik trek mij wel op aan dit verhaal … Ik ben niet gelovig en voor mij is sterven gelijk aan Het Einde .. Maar, het verhaal van de sterretjes sleurt mij ook wel door het verdriet.  Tante Pif was al een schitterend sterretje en nu, als je heel goed kijkt, zie je twee schitterende sterretjes, dicht bij elkaar … Hij wou dolgraag naar zijn vrouwke, ze waren onafscheidelijk, een super koppel; zo maken ze ze niet meer !!!!

Tijdens de uitvaart heb ik een zelf geschreven tekst voorgelezen maar ook een gedicht .. Een gedicht gevonden via een Tweetfriend … Een dame die zich elke dag inzet voor mensen die een liefdevol iemand verliezen.  Dat gedicht wil ik met jullie delen, ook om haar blog ed. onder de aandacht te brengen :

Afscheid, ik zie je (Floortje Agema)

Ik zie je
strijden, vechten, iedere dag
vasthouden, vastklampen
alsof je niet loslaten mag

Ik zie je
ergens nog die grote vent
maar je wordt zo klein
en ik zie hoe ziek je bent

Ik zie je
en soms weet ik niet
wat ik kan zeggen, wat ik kan delen
zoveel liefde, zoveel verdriet

Ik zie je
jij bent gewoon jij
ook nu, ook hier
en je houdt van mij

Ik zie je
en ik ben zo trots op jou
je klaagt niet, je leeft
en ik hou van jou

Ik zie je
zeg jij heel kordaat
alsof je zeker weet
dat je heus niet dood gaat

Ik zie je
en woorden verstillen in mij
omdat ik afscheid voel
zo dichtbij

Ik zie je
zeggen mijn tranen zacht
binnenkort
in een heldere sterrennacht

www.farba.nl

Toen ik het gedicht voor de eerste keer las, had ik in mijn hart en hoofd stilaan afscheid genomen van mijn beste vriend.  Hij was er nog maar toch ook weer niet .. De dagelijkse ziekenhuisbezoeken werden een kwelling voor mij … En de namiddag voor hij stierf, riep ik tegen mijn ouders dat de hel mocht stoppen.  De persoon die er lag was niet mijn onkel …
Soit, die eerste keer was ik overdonderd door het gedicht, het paste perfect bij hem … Keer op keer herlas ik het gedicht en uiteindelijk heb ik Floortje ook gezegd dat ik het wilde voorlezen.
Het was alsof het voor "hem" geschreven was; op zijn lijf.
Ik herlees het nog bijna dagelijks …

Een gedicht over kippen

Kip rijdt van hier naar daar
Van daar naar terug
Racen door het kippenhok
Opgejaagd en vlug

Ze haast zich
Voor alles. Voor iedereen
Geperfectioneerd. Onder controle
Ze doet het meteen

Ook al beseft ze
Fragiel en broos is de eindigheid van haar leven
Genieten, dat vergeet ze telkens weer
Al is het maar voor even

Op een dag. Ze struikelt
Vallend over haar kromme teen
Met haar neus in het gras ziet ze nooit geziene bloemen
Kleurrijk om haar heen

Haan kijkt haar aan
Hij vraagt wat er scheelt
Zo wordt kip aangezet. Te onthullen
Wat ze nog nooit heeft gedeeld

Wat stel ik voor als ik mijn best niet doe
Of alle mogelijke zorgen geef
Nu heb ik betekenis
De zin waarom ik leef

Ach, mijn kippenboutje, zucht Haan
Of je nu vliegt, nikst of hier door de kamer rent
Ik zie jou graag
Heel gewoon ... gewoon om wie je bent

De kuikentjes schuifelen heel dicht
Lekker tegen mama aan
Voor de eerste keer in hun bestaan
Kunnen ze eindelijk eens rustig slapen gaan

!!!! Een gedicht van Hilde Schuurmans !!!

... Dit is zo typerend voor mezelf ...
Prachtig gewoon !!!
Allez, het is niet prachtig maar zo "IK" ...
Ik ben ook een kip ...

Een dodelijke kus

Zal ik je eens een levensgevaarlijke kus geven?

Ze ging op haar tenen staan, legde haar hand in mijn nek
en gaf mij een levensgevaarlijke kus,

Zo'n kus die aan een zijden draadje hangt
en heen en weer zwiept, om zijn as tolt en wegschiet.

Ik kon hem niet tegenhouden, ik riep, zwaaide met mijn armen,
holde hem achterna

Zo'n kus die zich omdraait
en aanlegt, iets hoger, iets lager,
Zo'n duidelijke kus

- Toon Telleghen -

.. Mocht je me vergeten

Mocht je me vergeten

Wil ik dat je 1 ding weet

Als ik kijk naar de kristalmaan
De rode tak van trage herfst bij mijn raam
Als ik bij het vuur gezeten
De ongrijpbare as neem
Of rimpelig lijf van brandhout

Weet je
Dat alles mij tot jou voert
Alsof alles mij tot jou voert
Alsof alles wat bestaat

Geuren, licht, metalen
Scheepjes zijn die varen
Naar jouw eilanden
Die me verwachten

Welnu dan
Als beetje bij beetje
Jouw liefde voor mij minder wordt
Zal beetje bij beetje
Mijn liefde voor jou minder worden

Als je me plotseling vergeet
Zoek me niet
Want ik zal je reeds vergeten zijn

Als ...

Neruda Pablo

Jubileum ..

Vorig jaar deze tijd zaten Het Lief en ik samen met mijn ouders rond een tafel in een lekker restaurantje .. Ik hief het glas .. Op ons ... Tien jaar samen ... Fier dat ik was.

Tot de papa mij met mijn beide voetjes op de grond zette ... "Dochter, jullie zijn nog geen tien jaar samen" ... Ahum ... Ringen bovengehaald en ontdekt dat we nog "maar" negen jaar samen waren.

Een jaar verder .. En nu dus wel degelijk ne Jubilée te vieren .. Tien jaar, een huis, twee kinders, twee poezen verder .. Is het tijd om eens romantisch te doen .. En zo kennen we ze natuurlijk; Ploetermoeder die de romantische toer opgaat ... Niet dus ... Ik ben daar te droog voor voor romantiek ..

En zodoende ben ik de voorbije weken met mijn neus in de Gedichtenbundels gedoken op zoek naar zéér korte en makkelijk toegankelijke gedichtjes.  En ja, ik weet het, ik had die zelf moeten schrijven maar simpel .. De tijd ontbrak me .. Korte versjes had nog gelukt maar ik wou toch iets mooier en speelser werken.

En zodoende heb ik Mijn Lief de voorbije weken vergast met een gedicht, voor elk jaar eentje ...
Nieuwsgierig ? Blijf dan vooral volgen !!!

Verzorg de beestjes

tIs een beetje melig maar verzorg heden ten dagen de vogeltjes buiten !!!

Wij hebben een vogelhuisje met vetbollekes, pindanootjes etc.

Ze hebben hun weg nog niet gevonden die vogeltjes maar ik verwacht er wel wat van ...

Vogels voeren



Mussen, mezen en een meeuw

Soms zie ik duizend lichtjes
van Nannie Kuiper en Philip Hopman



komen nu al dagen

met gefladder en geschreeuw

en hongerige magen

telkens weer om eten vragen

de wereld is bedekt met sneeuw

Kijk eens, wie daar buiten staat

wie de vogels voeren gaat



Pinda's aan een lange draad

Bolletjes gevuld met zaad

Voor de meeuw met stukjes vis



omdat de gracht bevroren is

Een handvol brood

en nog veel meer ...

En natuurlijk morgen weer

vogels voeren in de sneeuw

mussen, mezen en een meeuw !

Gedicht : sproeten

Altijd in de zomer
van het felle zonnelicht,
krijg ik honderd sproetjes
overal op mijn gezicht.

Ze zijn niet te tellen,
zoveel krijg ik tegelijk.
Het is alles zomersproet,
als ik in de spiegel kijk.

Kom maar elfen, kom maar kijken,
naar het mooiste sproetenkind,
en ik denk dat elk elfje
mij nu 't mooiste vindt

Crashen

Vorige week was het dan zover ... Ziek !
En ziek zijn, is écht onderdebolder van de kaart wezen; koorts, mottig, hoesten, niezen etc.
Verdict: griep en sinusitis .. bah .. en om het nog erger te maken : een verplicht afscheid nemen van borstvoeding .. Want ja, ik moest aan de antibiotica.
Heeeeeelp, de hemelsluizen gingen - nog maar es - open ... Van de ene dag op de andere dag was het finito. Nore van de kaart, ikke van de kaart en vriendlief die ni wist wat aan te vangen met zijn twee over-emotionele vrouwen.
Ach, is het niet beter om op een gegeven moment afscheid te nemen, noemen ze dat niet "loslaten" ?

Moeder of kind?
Moeder zijn is soms best zwaar
je hebt een hoop te dragen,
kinderen zijn lekker onbezorgd
en kunnen veel van je vragen.
Toch is het ook heel waardevol
om moeder te mogen zijn,
je krijgt er zoveel voor terug
en dat is heel erg fijn.

Toch denk ik wel eens even terug
aan de dagen van weleer,
toen ik nog zelf een kind mocht zijn,
dat ben ik nu niet meer.
Van kind ben ik geworden
een moeder over twee
en naast de kleinste strubbelingen
brengt 't mij ook veel peis en vrée

Moeder zijn, dat is genade
want mijn kinderen zijn een geschenk,
een moeder hebben is een zegen
en nu 'k er over denk,
mag ik wel dubbel dankbaar zijn.
Waarom ik dat nu vind?
Voor mijn kinderen mag ik moeder zijn
en voor mijn moeder....toch nog kind.

Soit, ik zag dit gedicht op het net en vond het postbaar ...
Dat loslaten, ahum, ik heb het er zooo moeilijk mee ... Het geeft me ook altijd de indruk dat ik ook weer een beetje ouder ben ....
Maar, in dit geval, was het eigenlijk een mooi einde van een prachtige periode met mijn kleinste.
Zoals mijn huisarts het weer heel seq zei : "zelfs de Moslima voeden niet zo lang meer" ...
Que ?
De reacties uit mijn omgeving zijn nu ook gestopt "wordt het geen tijd" "ben je nu nog ..."" jij hebt super (.)(.) zeker""je ziet er slecht uit".

Maar ja, nu moet mijn Madame aan de flessen; een hele sinecure. Ze wil niet, lust de pap niet ...
Ze is van haar curve gevallen, tssss. Gelukkig zijn we bij nummer twee al slimmer, naar K&G gaan we al lang niet meer.  Madame drinkt dus nu een week flessen en heeft nog nooit zoveel last gehad van haar maag- en darmstelsel.  De eetstress is er dus ook bij nummer twee ...

Ach, ik stop beter, ik ben weer zeer emo aan't pennen en geen mens die het interesseert.
We zijn terug actief op onze blog en hopen terug wat meer memoires te pennen voor mijn twee schatten later.

Het ochtendgloren

Vanochtend was het sterker dan mezelf ....

http://www.youtube.com/watch?v=Dyx4v1QFzhQ

"Like to move it" op maximale volume door de luidsprekers in de badkamer tijdens de ochtendspits.
Er was echter maar 1 iemand die ermee kon lachen en dansen ... IK ...
Ok, ik geef toe, op andere dagen ben ik diegene met een pesthumeur maar vanmorgen kriebelde het.
Zelfs de immer taterende Kato bleef er even stil van ... een dansende moeder bijna gillend van plezier. Er was er maar eentje die er vrolijk van werd, Nore, kirrend van plezier om die zotte moeder van haar ...

Uiteindelijk is iedereen maar weer in stilte vertrokken ...

De terreur van het ochtendhumeur
Gespannen kijkt zij naar de deur
die geopend wordt door het ochtendhumeur
Het gezicht doordrenkt met chagrijn,
dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon
tot verdwenen is als sneeuw voor de zon
de dagelijkse bui van zwartgalligheid
altijd opgevolgd door een gezicht vol spijt

Wielertoerisme

Vandaag voor de eerste keer in bijna twee jaar op mijn koersfiets gezeten.
Ik was vergeten hoe goed ik volgroeid ben met mijn fiets; mijn fiets en ik zijn altijd dikke maatjes geweest. Na enige toertjes buiten voelde ik mij altijd nen Ullrich. Vandaag had ik da gevoel absoluut nog niet; mensen, afzien, elke spier in billen, nek en rug doen pijn .. maar kom, noem es vijf vrouwen die fietsen ?
En gelukkig was er onze saloncoureur (alhoewel, man, mijn neef is in form) ... én toevallig hebben we elke vrijdag vrij ... én toevallig fietsen we graag; wat wil ne mens nog meer ... jawel, in bloedvorm geraken door elke vrijdag als ne zot kilometers te malen ...
Vroeger lachte ik altijd met die wielertoeristen; wie is er nu zo zot om in weer en wind 100 kilometers te bollen maar ja, tlief he ... plots stond er ne kei chique fiets voor de deur "voor jou" zei hij trots ... en toen moest ik wel. Maar eigenlijk niets zo leuk als in de natuur malen op die pedalen ...

De wielertoerist van Katastroof

Meh een broek gelak ne zak

en meh Rik Van Looy z'n klak

rij ek 's zondagsmorges meh ne koersvelo

in et midde van de baan

want zoeiet trek 'k mij ni aan

ne velopad lee' der enkel vör de sho

'k Zen nen topillusionist

want nog veurda 't iemand wist

a 'k mijzelf gepromoveerd tot kampióen

'k zen nen ingebeelde prof

want ik vin et alted tof

oem ne Maertens of ne Maerckx na te doeng

Refrein:

'k Zen ne wielertoerist

'k zen ne wielertoerist

'k zen ne super- super- super-

superintelligenten tist

'k zen ne wielertoerist

oep de baan of oep de pist

vergeleke meh mij gon die

beróepscourörrekes in de mist

Vele vruger lak verwacht

het is nog giên alf acht

aal ekik mijne velo uit de garage

't is giên echte koersmashing

mor da kunde zoê ni' zing

't dingd per slot alliên mor vör de camouflage

'k Geef et tóe et is deurtrapt

mor ik krij 't 'em toch gelapt

's zondagsmorges ga m'n vrouke nog ni mee

dus 't is nog giên alf ting

en ik zen ni miêr te zing

want dan zit ek al een uur in 't stammenee

(refrein)

'k Em een uniform aan

want 'k zen in een club gegaan

elke zondagmorgend is 't nah groête fiêst

wekelijks ne kiêr of drei

komd der nog de training bij

en dan rije we ni mor zuipe w'oem ter miêst

We zen meh onderdvöftig man

zoe al daaromtrent bekan

en alle weke kome der nog bij

wij doeng vroem gelak ne vent

wij zen allemol wriêd content

as toeriste zen we eindelijk nog is vrij

'k Zen ne wielertoerist

'k zen ne wielertoerist

'k zen ne super- super- super-

superintelligenten tist

'k zen ne wielertoerist

oep de baan of oep de pist

mor a' da' zoê nog wa blefd dure

zen ek strak nen alkolist

Valentijn

14 februari traditioneel Valentijn ?
Allez, toch voor de commercanten, niet voor ons ... wij hebben Valentijn nooit gevierd. Onder het idiote motto "bij ons is het elke dag Valentijn ...". Geen commerce voor ons.
Maar; in ons nieuwe leventje met allebei een drukke baan en twee drukke kinderen (en twee drukke katten, lol) ... Zouden we misschien maar beter wel overstag gaan voor dat ene romantische dagje per jaar !
Soit, ... Voor iedereen, een happy Valentine !

Een aardappel, een onooglijk ding
die heb ik eens goed bekeken.
Het viel mij op dat er geen twee
op elkander leken.
Ik wil nu verder gaan
met aardappels te schillen,
maar ik bedenk me,en vraag me af
zou die aardappel dat wel willen?
Zou hij of zij, wat het ook is,
daar dan niks van merken,
dat ik met een vlijmscherp mes
zijn schilletje zal bewerken?
Als hij dan in zijn blootje staat
zal hij zich dan niet schamen?
of zijn ze wel zo uitgekookt,
dat ze daar geen aanstoot meer aan namen?
Je weet maar nooit,
ik weet het nog niet zo net,
zeker is dat ik vandaag,
maar eens rijst op tafel zet.