London culinair

London is geen onbekende voor mij .. Twee keer per jaar weet je mij daar te vinden.
En toch ontdek ik elke keer wat nieuws in deze prachtige stad.  En neen, ik geraak niet uitgekeken op de bussen, taxi's, Big Ben, Thames, Tower etc.  Integendeel, ben ik een dikke week geleden geweest, zou ik volgende week al terug kunnen vertrekken.

Als Belgische Bourgondiër vind ik het wel altijd moeilijk om lekker eten te vinden. De Stad is Groot, alles verandert snel en ik heb ook nooit zin om uren te zoeken naar een lekker bordje.  Vandaar dat ik deze keer op voorhand ben gaan zoeken naar lekkers ... Drie maanden geleden reeds heb ik voor onze twee avonden geboekt bij Jamie Oliver !

Barbecoa : www.barbecoa.com
Gelegen aan St Paul's Cathedral
Tube : St Paul's (rood)

Prachtig gelegen in de schaduw van St Paul's ligt Barbecoa, één van de drie Jamie (en Adam Perry Lang) restaurants in London.  Een Grill restaurant met lekkere vleesgerechten op verschillende manieren klaar gemaakt ...

Eerste indruk van het restaurant was vooral "druk" .. Zo immens groot, een machine die echter perfect werkt en georganiseerd is.


Ze hadden mij op voorhand verwittigd dat ik als kleine eter vooral geen voorgerecht moest nemen want anders geen vleeshap door de keel kon krijgen en gelijk hadden ze .. Een steak van 250 tot 350 gram steek je - in mijn geval - niet zomaar achter de kiezen.

Wel een beetje zoeken op de menu-kaart omdat ze hier werken met side-dishes .. Je krijgt dus je lap vlees op je bord maar moet apart kiezen voor aardappeltjes/Engelse Friet, slaatjes ed.

De wijn was zéér lekker maar prijzig .. Maar ja, je zit dan ook in London .. Uitgebreid ook, die kaart .. moeilijk kiezen tussen al het lekkers !

De bediening was zeer spontaan en open, wij hadden het geluk de kans te hebben om de ober in kwestie wat uit te horen over zijn thuisland, iets wat ik als  ex-rugzaktoerist altijd geweldig vind.
Zeker de moeite waar qua prijs/kwaliteit maar uiteraard .. In Belgie kan je nog fijner tafelen ...

Het restaurant kan je best op voorhand reserveren en ... combineren met een prachtige wandeling waar je de details in de 100 % London terug vindt .. Je start aan de Tower of London, wandelt over The Bridge.  Een tussenstop in de Wharfs en het Design Museum (links van de brug) om dan de Thames langs de andere kant af te wandelen richting Borough Market, Tate Modern ... In de Tate ben je wel even zoet zodat je makkelijk kan schuiven over de brug richting St Paul's en dus ook dit restaurant.

Voor mij één van de leukste wandelingen uit de 100 % London !!!!! En meteen ook een aanrader wanneer je London nog nooit bezocht hebt, het boekje kost niet veel en je ziet London vanuit een ander perspectief !

Fifteen : www.fifteen.net
Gelegen aan de London Eye Hospital (iets meer afgelegen als Barbecoa)
Tube : Old Street Station (ik dacht zwart)

Iets minder prachtig gelegen restaurant maar de keuken is ook weer zeer verfijnd en lekker.  Iets kleiner als broer Barbecoa maar ook hier weer een zeer goed georganiseerde machine.  Je kan van Jamie alvast niet zeggen dat hij geen mensen tewerk stelt ..

Had het gevoel dat we hier twee bedieners per tafel hadden ... Attentvol, beleefd ... Missie geslaagd; mensen die werkloos zijn/waren een nieuwe kans geven en dat al gedurende tien jaar zoals je op de menu-kaart kan zien.

Elk jaar worden werkloze jongeren tussen 18 en 24 opgeleid tot kwaliteitsvolle chefs .. Koken kunnen ze en ja, ze "ziet" dat deze jonge mensen problemen gehad hebben .. dikwijls ruwe gezichten, tatoeages  links en rechts maar het stoort niet, integendeel .. Je krijgt een warme gloed door je lijf wanneer je hier lekker tafelt.

Idem als Barbecoa, verfijnde keuken, beetje ingewikkelde menu-kaart en zeer uitgebreide maar duurdere wijnen.  Porties zijn iets kleiner waardoor je nog een gaatje hebt voor een voorgerecht of zeer te pruimen dessert !

De omgeving hebben we hier niet verkend omdat we die dag gekozen hadden voor "shoppen-on-regent-street" ..

Volgende keer London weten we al meteen waar te eten 's avonds ... Keuze zal snel gemaakt zijn ...

London vs. hardlopen

En toen was het zover ... Rennen in London .... Hyde Park !
Het Lief een beetje zot maken ...

Drie dagen London levert een valiesje op met bijna alleen maar loopspullen.

Helaas wel zeer slecht weer waardoor we maar 1 ochtend konden rennen maar mensen, wat een verademing .. En weer even de droom die boven duikt ... Op mijn 40ste de marathon rennen van London.

Hyde Park is vernoemd naar een zekere Anna Hyde en heeft een rechthoekige vorm van 140 hectare. Omringd door een ruiterpad (waarop wij toevallig de Koninklijke Garde zagen passeren) en in het midden de Serpetine Lake (waar je lekkere koffie en gebak kan krijgen !!!).  In de zomer vind je er roeiboten, zeilbootjes in de winter kan je vooral genieten van de zwanen, eenden, de stilte en natuurpracht als er zo'n lekkere damp over het water hangt.

Mijn plek dus om te rennen ... Om de een of andere bizarre reden voel ik mij enorm veilig in dit park in vergelijking met de parken in Antwerpen. Je bent nooit alleen, er is politie-controle op paard, de andere lopers begroeten je vriendelijk, aparte "lanen" voor fietsers en skaters ... En gewoon de wijdsheid maken dat ik met volle teugen kan genieten. Je kan er makkelijk verdwalen en vlot een toer doen van 10K zonder het gevoel te hebben "hier ben ik al geweest".

En ja, ik ben bevooroordeeld want .. Ik ben een London Freak .. Toch .. Een bezoekje waard als je op vakantie bent in London, graag wandelt of rent.  Mooie monumenten, prachtige bomen, lekkere koffie en gebak ... en tamme eekhoorns :o))

London vs. Hardlopen

Had nooit gedacht dat ik mijn geliefd London zo snel zou terug zien ..

Eind januari met De Vriendin lekker gaan rennen in Hyde Park én shoppen én musea bezoeken én .. gewoon lekker in-and-out-the Tube.

En nu terug ... Opnieuw lekker rennen in Hyde Park maar nog zoveel meer ... en over die meer kan ik niet zoveel kwijt .. Want, Het Lief leest mee ... En het is een verrassing ..

Eigenlijk moest London an sich nog een verrassing zijn tot D-day zelf maar ja ... impulsief mens dat ik ben, ratel ik op een avond mijn druk bezet agenda af en vernoem ik - zonder het zelf door te hebben - London ...

Spijt natuurlijk, gevloek ... Want, ik heb dit - te dikke - twee maanden kunnen stilhouden.
Twee maanden heimelijk boeken en zoeken .. Want, London will be a lovely trip this year .. All into Christmas .... Het zal leuk worden ... En vermits ik London ondertussen als mijn broekzak ken .. is het altijd wel een beetje zoeken naar alternatieve hotspots ...

Dus nee, veel zeg ik er nog niet over maar ... We gaan er lekker "rennen-op-verplaatsing".

Een rondje Hyde Park (of twee) lekker in de koude, in de rust, .. Zalig !!! En zodoende annelyse heb ik meteen 1 van de uitdagingen weer ingevuld .. Een schoon einde van een grillig maar mooi loopjaar ...

Casa Blanca, Hemiksem

Verdikke .. Ik heb nog geen woord geblogt over het leukste festival van Belgie : Casa Blanca in Hemiksem ! Vier dagen feesten voor Jong en Oud (ik reken mijzelf er ergens tussenin).

Wat ooit een gewoon Scouts onderonsje was op het middenplein van de Abdij is uitgegroeid tot een Topper of festivalvlak .. En ik ben zooo content dat ik er bij kan zijn en fier dat ik er ben opgegroeid !

Genoten van The Scabs, Therapy, Soulsister, Ozark Henry, Heather Nova, Winokio, De Mens, Triggerfinger  ..

Een dochter die kei boos werd wanneer ik - uit gewoonte - een leeg bekertje bier tegen de grond kieperde !

Een tweede dochter die overdonderd was door de muziek maar vooral onder de indruk van de ballons die tot tegen het nok van de tent vlogen.

Super ... genoten om oude bekenden tegen het lijf te lopen, te pintelieren, te leuteren over ditjes en datjes, zot te doen, mee te gillen, dansend, schuilend met vijf man onder een - kapotte - mini paraplu terwijl de regenpakken gewoon in de fietstassen lagen !

En ja,  .... Met de fiets !!! Wat is er leuker dan kilometers bollen naar/van een festival met de fiets ..  En deze keer voelde het fietspad goed (pretje)

Hopelijk zijn we er in 2013 opnieuw bij voor en achter het podium ... Bedankt aan de organisatoren om Hemiksem weer steviger op de kaart te zetten. Jullie doen dat super ...

Ik ben echt fier dat we zulke groepen mogen ontvangen in zo'n kleine gemeente ... Ben benieuwd of jullie het volgend jaar ook "gratis" kunnen houden. Voor mij hoeft het alvast niet ...

Wie wil genieten van goede concerten moet er maar wat voor over hebben. Maar, .. Ja, blijft het dan nog een festival voor het gezin ???

Want eerlijk ? Ik had nooit gedacht dat een groep als Therapy ooit binnen een straal van 10 km rond mijn woonplaats zou optreden ... Back to the good old days .. En ja, ook deze keer was ik de teksten vergeten (tenzij dan het eerste en de twee laatste nummers). Maar, dat is niet erg, de pintjes zaten er zeker voor iets tussen ... Ik voelde mij terug even 20

Oostenrijk : kindvriendelijk land !

Tijdens de marathonwedstrijd van Federer toch even een glimpse naar de blog.

Oostenrijk, land van bergen, gezonde lucht, lekkere koemelk, rust, Heidi, koetjes-met-bellen etc.
Zalig om terug te keren ... En gelukkig vonden de kids het ook fun.

Raar gevoel .. Als kind jaarlijks met de auto naar de Bergen. Een heel avontuur, toen nog ...
Een autostoel bestond nog niet, dus, lekker kamperen met lakens, kussens, massa's boeken en ondertussen lekker slapen. Ondanks die slaapmomenten zit de route er blijkbaar ingebakken in het brein van mij want ik ben de geschikte GPS naar de bergen.  De autosnelwegnummers .. alles is nog aanwezig.

En dan .. een beetje thuis komen in Schruns, Voralberg.  DE plek waar mijn ouders nu al 31 jaar naartoe trekken.  Elke keer naar hetzelfde pension, leuk ook voor ons want het is net of je bezoekt familie.  Schruns ligt in een breed dal en door het kleine dorp stroomt een prachtig helderblauwe rivier. Het centrum is autovrij waardoor het rustig kuieren is. RUST !

In Schruns is er voor ieder wat wils op het vlak van wandelingen, met/zonder buggy, voor jong en oud ... En er wordt enorm veel aandacht besteed aan kindjes ! En daar draait het om, dat je kindjes het vooral leuk hebben op vakantie.  Uiteraard wordt er gewandeld en op dat vlak maken we het ons natuurlijk niet makkelijk.  Zeulen met een buggy naar boven is niet eenvoudig.  Maar, eens ik die bergen zie, moet ik naarboven.  En gelukkig, beide kindjes deden hun best. Als er een beloning aan vasthing zoals bijv. een schommel of een ijsje, leek alles vanzelf te gaan.

Er is een Mountain Active Park voor allerhande activiteiten met kindjes, helaas pas vanaf zes jaar.  En neen, de monitoren waren niet ompraatbaar, Kato kon niet deelnemen aan de lokale schattenjacht ook al verklaarde ik vol trots dat ze de dag ervoor wel Z U L K E grote afstand had afgelegd. Ach, we weten weer waar naartoe binnen twee jaar als de kindjes weer wat groter zijn.

De tweede week in Fiss/Landis/Serfaus was gewoon een kinderMEKKA ! Maar ook hier weer, alle activiteiten waren eerder gericht voor kinderen vanaf zeven jaar. Geen erg ... In ons hotelarrangement (jawel, de eerste keer met de kindjes op hotel) zat een abonnement in om "de bakskes" te gebruiken en dat vinden kleine kinderen uiteraard geweldig leuk ! Nog plezanter, een heel speeltuincomplex overal waar je naartoe trok. Wat is er leuker dan in een zandbak spelen op 2400 m hoog.

Vermits Serfaus al iets hoger in de bergen ligt, is trekken met een buggy hier nog lastiger.  Maar, waar een wil is, is een weg, de buggy it will be ! De kleinste zat lekker in de draagzak bij papa maar de oudste ... Tja, je kan niet verlangen dat een kind van 4 jaar vier uur aan een stuk de bergen in kruipt.  Maar, ik ben fier op mijn meisjes want Madame van 2 kon er ook wat van ... niet opgeven was de boodschap, blijven marcheren en onderweg tijd maken voor spijs en dranken ... en STRETCHEN ! Waar ze het vandaan halen weet ik niet maar onderweg werd er geregeld gestopt voor een stretchmoment.  Hilarisch ...

Gaan we dit opnieuw doen ? JA, graag, liefst vandaag nog.  Helaas, mooie liedjes duren nooit lang.  Even weer het gesprek over "verkasten-naar-het-buitenland" maar dat gevoel is weer weggeëbd nu we terug thuis zijn ... En toch ... Niets is mooier als een uitzicht op de bergen als je 's morgens je ogen opent ... Niets zo leuker als rennen in de bergen, frisse lucht snuivend ... Niets zo leuker als vakantie hebben in een proper en verzorgd land, waar mensen nog vriendelijk "Gruss Gott" zeggen en breed glimlachend passeren .. Je helpen met je buggy wanneer je met je gezin in de "bakkes" moet springen.

 Neeeeee, ik heb mijn oude liefde terug gevonden .... En ben blij dat ik het kon delen met Het Lief en mijn kindjes !

Verliefd op Oostenrijk

Knappe advertentie voor loopmotivatie !

En zo pep ik mij mentaal op voor de komende WEKEN.
Want, beste mensen ... dankzij het niet verzorgen van een ontsteking in de rug, kamp ik ondertussen met een zware lumbago ...
Hopelijk brengt de nodige kine een spoedig herstel want dit zit niet goed.
Een week voor ons vertrek ben ik op Arras afgevoerd naar de EHBO. Kon niet meer stappen en had den bibber over heel mijn lijf.  Een artsenbezoek verplichtte mij van te rusten.
Aardig met twee kinders en een verlof dat geregeld moest worden.
Heb maar niet verklapt naar waar ik ging en wat ik van plan was ...
... In Oostenrijk uiteraard alle dagen gaan wandelen ... Het Lief met de kleinste in een rugdrager, ik met een overvolle rugzak. Want ja, het weer was zo ontzettend wisselvallig dat de rugzak boordevol kledij zat (Berispende les : dikke trui, regenjas, voldoende drinken, zonnecrème, zonnebril, zonnehoed, eten, ehbo-kit ....). 
Teruggekomen van vakantie met pijn die start in de onderrug to midden in mijn hoofd met uitzaaiingen in schouders, nek en bovenarmen.
"Dat ik dringend naar de alarmbel in mijn lichaam moet luisteren".

Arras for Florence and Eddie ...

Het jaar van de vernieuwingen ... 22 jaar van festivals achter de kiezen en nog nooit een bezoek gebracht aan Arras ! Met al het gepuzzel van in het begin van dit jaar, besloten we naar daar te trekken omdat Pearl Jam en Florence er dezelfde dag zouden optreden.
Werchter zien we hier thuis niet echt meer zitten voor langere tijd, het is onmogelijk te plannen met de kindjes ... Gelukkig is er E. die ons tot 'snachts wil helpen ... Merci E. !!!



Arras, voor ons bijna 180 km bollen ENKEL ! Pfff, niet te hard bij stilstaan ...
Arras, goedkoper als een ticket voor Werchter
Arras, kleiner en gemoedelijker en een speciaal kader (oude kazerne)
Arras, gratis parking, gratis busvervoer
Arras, vriendelijke organisatiemedewerkers
Arras, best wel gezond eten bijv. een aardappelgratin met spekjes
Arras, festival met zéér basis EHBO met maar magere pillekes !

Arras, festival van het slechtste bier ooit (Heineken en dan iets Spaans dat naar limonade smaakt)
Arras, festival met te weinig toiletten
Arras, festival met bijna niets om te schuilen als er een storm passeert
Arras, festival met teveel dronken Fransen (ofwel was ik te nuchter en te "niet-in-vorm")
Arras, festival met loeiharde muziek (zelfs met degelijke doppen)

Maar, .. we waren hier ook voor de Muziek ...
Door het zeer slechte weer maar een glimp opgevangen van Within Temptation en The Kooks.
Het was gewoon te slecht en slim-o-slim waren we onze regenspullen vergeten in de auto.
Maar goed, Florence en Eddie konden we moeilijk laten passeren.
Maar ... een verslagje schrijven ? Ahum .. Ploetermoe was er samen met 2 kanjers van PJ Fans ... De ene heeft de band reeds 21 keer gezien, de andere 15 keer. En dan zou ik zomaar even een muziekverslag gaan schrijven, denk het niet ...


PJ koos voor het hit(s)kanon maar .. mag je anders verwachten op een festival ?
Had hij er zin in ? Met die fles wijn erbij .. ja ... De Bordeaux bleek super, de sigaret ook.
90 minuten hits aaneenreigend ... Mag voor mijn part op een festival. Zag ze nu voor de derde keer en ik kan er gelukkig nog met volle teugen van genieten. Mijn twee kompanen ? Weet niet ...
Heb er van genoten onder de meest idiote omstandigheden ooit, naast mij stond een koppel pubers zo stoned en dronken dat ze de boel grondig verpestten, bijna slaags geraakt. Zet toch elke keer een domper op een concertgebeuren ...


Florence was in orde maar haar show past niet echt op een main stage in daglicht ...
Een prachtige stem, een prachtwijf ... Meer heb ik er niet over te vertellen ...
Misschien toch nog links en rechts eens horen voor een ticket later dit jaar. Blijf op mijn honger zitten ... Alhoewel zij zich schijnbaar zeer goed amuseerde op het podium. Een bom energie, een prachtige jurk, blote voeten (respect).  Maar nee, ... ik keek er zo naar uit en het bleef niet hangen ...
Maar ja, het was ook mijn dag niet gisteren; uitgeregend, koud, ziek ... Zij bracht wel een klein zonlichtje aan de hemel en grapte dat mensen haar nu nog meer een heks noemen !

Het leven van alledag ...

Omdat ik toch elke dag de verplichting had om een rokfoto te nemen, besloot ik maar meteen om ook elke dag een foto te nemen van "het leven van alledag".  Nog maar eens een goed excuus om werkelijk ALLES op beeld te zetten. Uiteindelijk heb ik veel meer foto's genomen dan die 30 maar besloot ik deze toch ook even in een collage te steken :

Blote benen in juni ...

De eerste keer dat ik mij liet meeslepen in een project van een andere blogster .. allez, eentje die het schiep tot in de kranten ! Blote benen in juni Vond het wel een zeer goed initiatief en besloot mee te doen ... Awel, het is moeilijker dat het lijkt :

a) heel de maand juni een rotweer
b) uzelf toch verplichten om ELKE dag een rok/kleed aan te trekken
c) uzelf verplichten om ELKE dag een foto te plaatsen op je blog.

Het zal waarschijnlijk bij dit ene projectje blijven, iets te veel verplichtingen om mijn beloftes te kunnen houden .. Maar, een woord is een woord ! Buiten het ene allstar-moment (ze misten me té erg), heb ik ELKE dag volgehouden. Heb natuurlijk het geluk dat ik drie keer per week loop en dat altijd in short doe .. Maakte het fotograferen al een ietsje eenvoudiger. 

Meer vertrouwen heb ik er niet aan overgehouden.
Ook geen bruine kleurtje; de melkflessen zien nog even wit.
Opvallend is dat ik bijna altijd naar dezelfde rokjes/kleedjes grijp.

De Efteling

De Efteling ... Zo meen ik mij te herinneren, een sprookjesbos dat werkelijk ELK kind super vind.
Maar, in tijdens van pc, i-pad, too many toys & stuff een risico. Want, welk klein kind kent nog de klassieke sprookjes ? Afwachten dus wat de Madammen er van zouden vinden.
De Efteling ... Als kleine deugniet herinner ik mij nog de dansende schoentjes. Niet zo zeer omdat ik deze zo geweldig vond maar eerder omdat ik toen niet beter vond een koprol te doen over de leuning en ei zo na tussen de schoenen te belandden. Soit ...
De Efteling ... Inkomprijs : EUR 33,- voor kinderen vanaf 3 jaar ! Auch ... slaat heerlijk tegen ! Ik begrijp niet dat een klein kind dezelfde prijs moet betalen als een volwassene.  Maar, zal wel aan mijn logica liggen die waarschijnlijk niet logisch is.  Gelukkig had ik dit weekend goesting om de gierige pin uit te hangen (zo zijn de Nederlanders toch ook met hun sleurhutten volgepropt met voeding) en koos ik voor bergen sandwiches, heerlijke cake, fruit en sapjes. Ne !

Het duurde eventjes voor we het Sprookjesbos gevonden hadden want het park is groot ... zéér groot en ik was heerlijk lui om het plan deftig te bestuderen.  En ja, in het tijdperk van snelheid en kleine kleuters die te snel denken groot te zijn, sloeg de verveling al snel toe. De dames wilden actie en attracties.  En net dan willen ze een boottochtje op het meer maken van ruim 30 minuten ... Grrr ...

Wisten vooral te bekoren; Langenek, Olle-bolle, de trol (of vond mama die vooral geweldig) en de Sprookjesboom (maar ja, daar heb je een film van !). 

Dankzij het interessante boottochtje, een licht verdwalen in het Sprookjesbos en het lang aanschuiven aan de autootjes,  kwamen we pas om 17u40 aan in het 1001-spektakel en ging de deur pal voor onze neus pottoe.  Auch ... Het park sluit "al" om zes uur en dat betekent dat de attracties al vanaf half zes sluiten (het was nochtans nog geen Nederland/Portugal). Mmmm ... mijn gevoelens over de Nederlanders zijn er niet door verbeterd.  De deur pal voor twee vierjarigen sluiten ... Leg het maar eens uit !!!

Neen, is het chauvinisme, een lichte Oranje-haat maar .. Plop weet mij (en mijn kinderen) momenteel meer te bekoren. Het kan uiteraard ook aan de opvoeding liggen, misschien moet ik de oude, klassieke sprookjes vanonder het stof halen.  Maar, eerlijk ... ik vond die sprookjes als kind altijd een beetje creepy ..

Modern Art@Kato's

Kato, modern art, june 2012

Soms ben ik gewoon HEEL trots op mijn meisje !!!!!

Nore, twee jaar

Nore werd onlangs twee; onlangs is relatief, haar verjaardag dateert eigenlijk van 21 mei.
Maar, verjaren staat hier gelijk aan 1 lange week feest !
Ik houd van feestjes en mijn kinderen houden ook van feestjes dus verjaren is 1 langgerekt feest ...
We hadden bovendien geluk met het weer, jawel, ploetermoederen ging deze keer gepaard met zon !
Stond op het programma: een barbeque, een feestje met oma en opa, een feestje met alle familie-leden, een feestje met de meter, een feestje op de crèche ... Zalig toch !
Lekker eten, lekker drinken, zon, water, gelach en lots of presents ...
Nore liet het zich welgevallen, ze begreep het allemaal niet zo goed. De slingers, de hoedjes, de kaartjes, de kadootjes ... Maar, tegen het laatste feestje lukte een kadootje uitpakken zeer makkelijk, alles went zoveel is duidelijk !

Weg ochtendhumeur

meer wil er niet over kwijt ... het zijn elke dag opnieuw pogingen om mijn vreselijk humeur te verbeteren .... En dat is deze keer goe gelukt ... Sorry mede auto-mobilisten, het was sterker dan mezelf.  Reminds me of the 90's ! Ik dacht dat het nummer van begin jaren 90 dateert; mijn eerste stappen in het fuifmilieu van scouts, chiro en jeugdhuistoestanden ... Voor zover ik meen te weten, ongeveer dezelfde periode als het nummer van Felix met "don't you want me" en de nummers van The Prodigy ... Zalige muziek om es goe los te springen ...Het zijn er maar enkelen van een stevig feestjaar :o) Er zouden er nog velen volgen ...

Blote benen ? denk het niet !

De maandag begon met bloten benen ... Tegen acht uur kwamen er echter al kousen aan te pas ...
A) mijn beide benen zagen groen/blauw van de blauwe plekken opgelopen op Pinkpop en het schoolfeest
B) het was toch wel een beetje heel koud
Het spijt me ... Blote benen in juni met regen ... Bedankt !

Ah ja .. Dat witte goedje op mijn laarzen ... Geen slagroom maar schoen-smeer-schuim ...
Dat is dat ziekelijk kantje van mij, een grote bus blink in mijn bureau zodat ik steeds met nieuwe laarsjes kan werken :o))

En ook de dinsdag was niet om over naar huis te schrijven ...
Toen ik deze ochtend mijn lelijke groene/gele plekken zag, ben ik meteen maar in een broek gestapt ... Het is toch al omzeep ... Ik probeerde nog met een zeer dun kousje maar helaas, mijn benen geven een groenachtig licht af ... Niets aan te doen, alles voor de medemens ...

Melk, koffie, water, wijn, thee, water

Melk, koffie, water, wijn, thee, water ... zo ziet een doorsnee dag eruit van ploetermoeder !
De ochtend begint met een stevig glas melk om dan in versneld tempo over te schakelen op sloten (slechte) kantoorkoffie zodat ik de ochtend (en andere ongewenste momenten) op een redelijke manier kan overleven. In de namiddag gaat er meestal een nerveuze alarmbel draaien in mijn hoofd en lichaam, tijd voor water, vruchteloos proberen er 1L uit te persen.
Tegen de avond ben ik meestal zo zot gedraaid dat ik aan de wijn ga thuis aan tafel (niet de hele fles, een glaasje !). Soms durf ik ook een aperitiefje mee te pikken tijdens het koken, dat staat wa chiquer.
Na de avondspits lukt eventueel nog een koffietje maar dan begint het .... 1 tot 2L thee !

En nee, ik ben niet zo'n liefhebber van thee maar het is de enige manier om voldoende vocht binnen te krijgen.  Met Liters kap ik het erin. Vanaf nu echter met meer liefde want ik heb een theepot gekregen !!! Eentje waar net geen 2L water in kan ! Zalig toch, ... kan ik lekker blijven hangen in de zetel in plaats van elke vijf minuten naar de keuken te hollen voor een tasje.

Lopen vs. I-nano

Mmm, nog geen twee weken geleden postte ik een bericht waarin ik zei dat het geweldig zou zijn, mocht je een i-nano implantaat hebben zodat je je registraties nooit vergeet tijdens het lopen/fietsen ... Wel, het kan ...

Professioneel Body Piercer Dave Durban heeft vier magneten in zijn arm laten inplanten zodat hij zijn i-nano kan "inloggen". Geweldig vind ik het .. Alleen, ik vrees dat mijn omgeving er iets minder voorstander van is ... Nice Work !!!!

1, 2, 3 ... Happy !

Happy Smurfkesdag crullemieke van mij ...
Deze week is het JOUW week .... Elke dag feest thuis !!!!

Denemarken, Foto's

Denemarken, hemel, het is alweer bijna een jaar geleden. Een jaar geleden dat ik de foto's bekeken heb. Het ging niet, ik wilde er niet aan herinnerd worden aan die vakantie met bijna 24 dagen van continu regen.  Maar nu er nieuwe plannen zijn, ben ik toch terug in staat om even stil te staan bij de campertrip up North. En vermits ik initieel van plan was om te bloggen over onze reizen, tijd om wat foto's te posten ... Als ik ze nu terug zie, het was er best mooi ... Stilaan is alles verteerd, zoveel is duidelijk. Stilaan krijg ik ook zin om terug naar het Noorden te trekken voor een volgend avontuur. Echter niet meer dit jaar ...

Geniet alvast mee van enkele foto's ... Het is best de moeite hoor, ik meen dat ...

Ardennen

Stilaan komt de Grote Vakantie eraan. Stilaan worden de plannen voor de zomer omgetoverd in een vakantie-invulling. Maar, daarover later meer ...

De voorbije twee weekends stonden in het teken van de Belgische Ardennen.

Ik ben niet zo zot van de Ardennen.  Als kind "moest" ik altijd mee met mijn ouders want die gingen er regelmatig op wandelstage alvorens de Hoge Bergen in te trekken in Oostenrijk en de buurlanden.
Vond het vreselijk ! Ik verveelde mij (enig kind) én ik herinner mij nu nog steeds de lange auto-ritten op zondag met een bleirende radio met alleen maar voetbaluitslagen. Vreselijk !

Gelukkig kwamen dan nadien de Grote Bergen eraan, herleefde ik als een kleine berggeit die met mama en papa dagen aan een stuk door de bergen trokken. Eigenlijk ben ik nu mijn mijn ouders dankbaar want het trekken is er met de paplepel ingegoten. Danzij hen heb ik ondertussen een groot stuk van de Wereld gezien :o)

Soit .. we hebben nu zelf twee kleine kinderen én ik herval in oude gewoontes van mijn eigen ouders. Deze zomer trekken we naar de Bergen. Hoog tijd dus om de oudste te leren wandelen.  Vorige maand haar eerste bergschoenen gekocht, een tof treckingvestje, kleine rugzak ... En nu oefenen.

Twee weken geleden met mijn eigen ouders voor een weekend in de omgeving van St. Vith, het voorbije weekend met 35 mensen (!!!) in de omgeving van Durbuy.
Ze heeft haar best gedaan ons Madame.  Haar schoenen zijn ondertussen ingelopen, haar treckingjas heeft gietende regen overleefd en stand gehouden ... Mits voldoende afleiding kan ze best vooruit.

En ik ? Ik heb genoten van twee totaal verschillende weekends ... En .. Ik hunker stilaan naar de Bergen, vooruit met de geit !