Verliefd op Oostenrijk

Knappe advertentie voor loopmotivatie !

En zo pep ik mij mentaal op voor de komende WEKEN.
Want, beste mensen ... dankzij het niet verzorgen van een ontsteking in de rug, kamp ik ondertussen met een zware lumbago ...
Hopelijk brengt de nodige kine een spoedig herstel want dit zit niet goed.
Een week voor ons vertrek ben ik op Arras afgevoerd naar de EHBO. Kon niet meer stappen en had den bibber over heel mijn lijf.  Een artsenbezoek verplichtte mij van te rusten.
Aardig met twee kinders en een verlof dat geregeld moest worden.
Heb maar niet verklapt naar waar ik ging en wat ik van plan was ...
... In Oostenrijk uiteraard alle dagen gaan wandelen ... Het Lief met de kleinste in een rugdrager, ik met een overvolle rugzak. Want ja, het weer was zo ontzettend wisselvallig dat de rugzak boordevol kledij zat (Berispende les : dikke trui, regenjas, voldoende drinken, zonnecrème, zonnebril, zonnehoed, eten, ehbo-kit ....). 
Teruggekomen van vakantie met pijn die start in de onderrug to midden in mijn hoofd met uitzaaiingen in schouders, nek en bovenarmen.
"Dat ik dringend naar de alarmbel in mijn lichaam moet luisteren".

Nagelbijten

FEEST !
Het is vandaag exact zeven maanden geleden dat ik gestopt ben met nagelbijten !
Woehoe ... Het levert op : een dochter die nagellak wenst en een moeder die erin trapt.
Kiest de moeder braaf voor doorschijnend, kiest Madame voor vurig rood en blauw.
Soit, ik ben fier op mezelf en hoop het vol te houden tot eind dit jaar.  Dan zal ik mijn handen es goe laten verwennen met een manicure :o))

Vakantie ... met de bus !

Reizen naar de bergen is altijd een beetje avontuur.
Is het dat niet, dan maken wij er alvast een avontuur van ...
Het vertrek alleen al, STRESS !
Wij rijden met een doorsnee gezinswagen met daarin twee volwassenen en twee kinders.
We hebben een dakkoffer, zo'n klein dikskeu, en samen met de koffer moet daar alles mee vervoerd worden.
En dat zorgt altijd voor zever ten huize ploetermoe. Ik neem nogal veel mee ... Maar ja, wat moet je ? Dit jaar gaan we op hotel, de ene week in een pension, de andere week in een wat chiquer hotel.  Kan moeilijk aan de receptie vragen of ze een wasje willen draaien ... En ik maak veel vuil, héél veel ..
Dit jaar gaan ook de loopspullen mee, want lopen zullen we ! En vermits ik eerder van het zweterige type ben, kom ik alvast niet toe met drie shirts en broekjes. Soit ...
Bovendien zijn de weersverwachtingen slecht (hoe kan het ook) en hebben we hier behoefte aan een zomer en een wintercollectie.
Ook weer veel te veel speelgoed mee want ja, hoe moet je die rakkers entertainen in de middle of nowhere ?
Behaalden dit jaar een record : 10 CDs (hebben dan toch maar van die DVD schermpjes gekocht) en 30 leesboeken !!!! Houd de commentaar maar voor uzelf !
Het gevolg laat zich raden : ne vent die ook vol stress zit want hij mag beginnen puzzelen om alles in ons bakje op vier wielen te krijgen ... Een bus huren is geen optie, helaas.
Dan toch maar weer een camper in 2013?

Van VAIO naar I-MAC

Vandaag afscheid genomen van mijn Sony VAIO, snif.
Vijf jaar heeft het ding het uitgehouden met mij, die moet wel vrouwelijk zijn ...
Echter, vijf jaar schijnt al lang te zijn voor de levenscyclus van een pc die wel heel veel gebruikt wordt.
Na lang twijfelen en bespreken, zijn we overstag gegaan voor een Mac Book Pro van Apple.
Nu dat de nieuwe versie onderweg is, nog even snel de oude versie gekocht, in afslag :o)
Het is wennen ... En ik ben van het ongeduldige type dus ja, ... lastig.
Iedereen is wild van Apple dus wij zullen er ook wel wild van worden zeker ?
Zij die meelezen, heb je absoluut-must-have apps voor op een mac let me know ... Hij oogt nu nog aardig "naakt"

HELP : wat doen tegen muggen

Het krioelt bij ons thuis van de muggen. Om zot te worden. Van die machientjes gebruiken we niet wegens wel héél erg ongezond.  Zo van die rollers werken niet echt dus ja ...
Ik naar de bio-winkel voor Citronella in de hoop dat dat de beesten zou buiten houden, helaas.
Wat is in godsnaam het nut van een mug ? Wat brengt zij de mensheid bij ? Ik begrijp dat ze voer is voor spinnen en vissen ... En waarom maken die rotwijven van muggen toch altijd zo'n naar geluid !!!



En dan komt dit artikel er ook nog eens bij : (uit De Standaard)

Het risico dat muggen in België besmettelijke ziekten overdragen is klein, maar neemt wel toe. Dat zegt onderzoekster Veerle Versteirt, die voor haar werk een doctoraat krijgt aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde en de Universiteit Antwerpen.

Versteirt en haar collega's maakten voor het eerst een grondige inventaris van de muggen in België. In totaal vonden ze in ons land 24 verschillende muggensoorten, waarvan de meest voorkomende de klassieke 'huismug' is.

'Toch is de invloed van de globalisatie voelbaar', zegt de onderzoekster. 'Dankzij toerisme, transport en wereldhandel krijgen uitheemse soorten hier poot aan de grond. Voorbeelden van zo'n 'nieuwe Belgen' zijn 'Aedes koreicus' en 'Aedes japonicus japonicus'. Beide soorten zijn waarschijnlijk meegekomen met handelswaar. Bovendien kunnen ze allebei virussen overdragen die ziekten zoals dengue, gele koorts, West-Nijlziekte en Chikungunya veroorzaken.'

Besmettelijke bloedzuigers

Versteirt en haar collega's ontdekten ook leefruimten, 'habitats', waar muggen aanwezig zijn die het West-Nijlvirus of malaria kunnen overbrengen. 'Op zich is dat niet erg', zegt Versteirt. 'Om de ziekte effectief over te dragen, moeten ze eerst bloed zuigen bij iemand die de ziekte heeft, en die zijn er voorlopig niet of nauwelijks. Maar hoe meer toeristen een ziekte uit het buitenland meebrengen, hoe meer kans dat die ziekte een keer de 'juiste' mug ontmoet.'
'Dat risico is nog steeds klein, maar het kan niet meer genegeerd worden', waarschuwt Versteirt dan ook.

Oproep : wie heeft er het ultieme middel om die rotbeesten weg te houden !!!!

Verse pestosaus, klaar in een wip !

Koken doe ik niet graag. Een gerecht moet in een wip op tafel verschijnen of mijn honger is voorbij. Bovendien heb ik er tijdens de week gewoon geen tijd voor.
Nu, wij zijn hier thuis alle vier verslaafd aan Italiaans ... zowel wij als onze kids kunnen blijven "vreten" van al dat lekkers ..
En blijkt de echt Italiaanse keuken ook nog vrij eenvoudig te zijn .. Makkelijk ... een pasta met pijnboompitjes, champions, parmezaan en pestosaus.
Tot hiertoe kocht ik dan verse pasta en verse pastasaus bij Den Delhaize op de vershoudafdeling.
Kei gemakkelijk, eten binnen de tien minuten.
En toch .. ergens knaagt dat altijd het gevoel .. Dat moet ik toch ook in een wip kunnen maken !
Vandaar, verse pestosaus maak je als volgt :

50 gram pijnboompitjes, kort gegrild of gebakken in de pan
50 gram basilicum, let er op, dat zijn TWEE boompjes !!!!
1 of 2 tenen look
8 tot 9 eetlepels olijfolie (eetlepels zijn soeplepels)
8 tot 9 eetlepels verse parmezaan, zeer klein geraspt
peper, zout
misschien een beetje citroensap
... en mixen die handel ...
nadien nog een beetje bijkruiden naar smaak


noot: ik heb ook al verse pestosaus gemaakt met waterkers en zongedroogde tomaten

Je kan het koel bewaren in de ijskast en zelfs invriezen
En, het is WAANZINIG lekker en snel klaar.
Je hebt even het gevoel dat je wel ERG goed bezig ben in je keuken
En iedereen slurpt en lepelt die saus naar binnen.
.. Je voelt je meteen een beetje Jeroen :o))

Like dresses ? Ruby Belle !!!

Tijd voor wat fashionata news :o))
Genoeg van WTG en King Loui, try Ruby Belle ne keer !
Vintage met een '40s tintje.  Bovendien super makkelijk in onderhoud .. Wassen, drogen op een kapstok en aantrekken .. Welke moeder met jonge koters wil dit niet ?????
Ben er nog niet helemaal uit waar je alles kan vinden, het mijne hing "toevallig" tijdens een passage in één of ander klein winkelke ...
Als iemand weet waar je het kan vinden in lovely "A", laat het mij weten ...

Find Ruby Bell on this site : http://www.feverdesigns.co.uk/collections/ruby-belle

Loopcartoon met diepgang

Herkenbaar ?
Bij mij alleszins wel. En ik kan hier nog zo hard drukken op het zinneke "Laat u niet kisten" ... Bij mij lukt het ook niet. Ik krijg het op mijn heupen van mensen die van zichzelf vinden dat ze toch zoveel beter zijn. En dat is niet alleen op loopvlak maar kan net zo goed in het profesionele of privé leven zijn. En ja, ik trap er ook met beide voeten in .. Het kan mijn dag compleet overhoop halen.
Ik mag nog zo hard lopen trainen ... Het Lief loopt drie keer mee en loopt de Tien soepel uit. Of erger nog, die collega die NOOIT loopt en de Tien in 1U25 uitloopt .. Ken je ze ? JA ! Wordt je er vrolijk van ? NEE !

Kennen we niet allemaal die moeders die zeggen:
"Ik, moe ? Neeeeu, de mijne he, die slaapt al door van toen hij vijf dagen oud was"
Kennen we niet allemaal de stundenten die zeggen:
"Pfffff, ik zal wel weer gebuisd zijn - en dan slagen met onderscheiding"
Kennen we niet allemaal die collega(s) die zeggen:
"Ik snap het allemaal van de eerste keer, bij mij gaat het vanzelf"
Kennen we niet allemaal die ouders die zeggen:
"Ach, bij ons loopt alles op wieltjes"

... Om zot te worden want NEEEEEEE, het loopt nergens op wieltjes !!! En iedereen moet moeite doen, het gaat er maar om hoe je ermee omgaat .. De ene is nu eenmaal optimistischer als de andere en helaas ..  Ik ben eerder ne zwartkijker. 

Rennen ... of wandelen ?

Lopen vraagt u ?
Zat ik terug op schema en verpulverde ik snelheidsrecords (goed) en hartslagrecords (slecht) dan is het lopen al twee weken partie ..
De ene week gewoon té druk (ja, af en toe kan het best wel even té druk zijn), voorbije week had ik last van de rug ...
De rug wil soms gewoon niet mee ! Familie-trekje en soms best akelig. Zeker als je op een festival staat en plots niet meer kan stappen en over je hele logge lijf begint te rillen van de pijn. Geen houden aan, exit Arras :o(

Gelukkig thuis roze pillekes maar het doosje roze pillekes blijft natuurlijk niet gevuld. Een doktersbezoek is dan best aangewezen want Dafalgan snoepjes helpen dan niet.
Een spierontsteking in de onderrug met vertakkingen (hoe moooooi) naar boven (hoofd, armen, schouders) en onderen toe (de poep of poepje).

Gezellig als je op vakantie naar de bergen trekt, een aanrader, NOT !
Mevrouw, u mag blijven sporten hoor ... Wandelen, fietsen, zwemmen maar niet lopen.

Grrrrr .... Gevolg is een ploetermoe die met zichzelf geen blijf weet, niet te genieten is en zo haar spieren ziet in elkaar schrompelen.
Een compliment van de huisarts : "Mevrouw, u bent een soepel mens" ... Bloos, bloos ...  Dat oude, logge lijf wil dus toch nog mee ...
Hopelijk tegen de bergen beterschap want, Runnersworld publiceert een foto-wedstrijd met Instagram over de mooiste loopplekjes en ik heb er zin in, ECHT !

Arras for Florence and Eddie ...

Het jaar van de vernieuwingen ... 22 jaar van festivals achter de kiezen en nog nooit een bezoek gebracht aan Arras ! Met al het gepuzzel van in het begin van dit jaar, besloten we naar daar te trekken omdat Pearl Jam en Florence er dezelfde dag zouden optreden.
Werchter zien we hier thuis niet echt meer zitten voor langere tijd, het is onmogelijk te plannen met de kindjes ... Gelukkig is er E. die ons tot 'snachts wil helpen ... Merci E. !!!



Arras, voor ons bijna 180 km bollen ENKEL ! Pfff, niet te hard bij stilstaan ...
Arras, goedkoper als een ticket voor Werchter
Arras, kleiner en gemoedelijker en een speciaal kader (oude kazerne)
Arras, gratis parking, gratis busvervoer
Arras, vriendelijke organisatiemedewerkers
Arras, best wel gezond eten bijv. een aardappelgratin met spekjes
Arras, festival met zéér basis EHBO met maar magere pillekes !

Arras, festival van het slechtste bier ooit (Heineken en dan iets Spaans dat naar limonade smaakt)
Arras, festival met te weinig toiletten
Arras, festival met bijna niets om te schuilen als er een storm passeert
Arras, festival met teveel dronken Fransen (ofwel was ik te nuchter en te "niet-in-vorm")
Arras, festival met loeiharde muziek (zelfs met degelijke doppen)

Maar, .. we waren hier ook voor de Muziek ...
Door het zeer slechte weer maar een glimp opgevangen van Within Temptation en The Kooks.
Het was gewoon te slecht en slim-o-slim waren we onze regenspullen vergeten in de auto.
Maar goed, Florence en Eddie konden we moeilijk laten passeren.
Maar ... een verslagje schrijven ? Ahum .. Ploetermoe was er samen met 2 kanjers van PJ Fans ... De ene heeft de band reeds 21 keer gezien, de andere 15 keer. En dan zou ik zomaar even een muziekverslag gaan schrijven, denk het niet ...


PJ koos voor het hit(s)kanon maar .. mag je anders verwachten op een festival ?
Had hij er zin in ? Met die fles wijn erbij .. ja ... De Bordeaux bleek super, de sigaret ook.
90 minuten hits aaneenreigend ... Mag voor mijn part op een festival. Zag ze nu voor de derde keer en ik kan er gelukkig nog met volle teugen van genieten. Mijn twee kompanen ? Weet niet ...
Heb er van genoten onder de meest idiote omstandigheden ooit, naast mij stond een koppel pubers zo stoned en dronken dat ze de boel grondig verpestten, bijna slaags geraakt. Zet toch elke keer een domper op een concertgebeuren ...


Florence was in orde maar haar show past niet echt op een main stage in daglicht ...
Een prachtige stem, een prachtwijf ... Meer heb ik er niet over te vertellen ...
Misschien toch nog links en rechts eens horen voor een ticket later dit jaar. Blijf op mijn honger zitten ... Alhoewel zij zich schijnbaar zeer goed amuseerde op het podium. Een bom energie, een prachtige jurk, blote voeten (respect).  Maar nee, ... ik keek er zo naar uit en het bleef niet hangen ...
Maar ja, het was ook mijn dag niet gisteren; uitgeregend, koud, ziek ... Zij bracht wel een klein zonlichtje aan de hemel en grapte dat mensen haar nu nog meer een heks noemen !

Het leven van alledag ...

Omdat ik toch elke dag de verplichting had om een rokfoto te nemen, besloot ik maar meteen om ook elke dag een foto te nemen van "het leven van alledag".  Nog maar eens een goed excuus om werkelijk ALLES op beeld te zetten. Uiteindelijk heb ik veel meer foto's genomen dan die 30 maar besloot ik deze toch ook even in een collage te steken :

Blote benen in juni ...

De eerste keer dat ik mij liet meeslepen in een project van een andere blogster .. allez, eentje die het schiep tot in de kranten ! Blote benen in juni Vond het wel een zeer goed initiatief en besloot mee te doen ... Awel, het is moeilijker dat het lijkt :

a) heel de maand juni een rotweer
b) uzelf toch verplichten om ELKE dag een rok/kleed aan te trekken
c) uzelf verplichten om ELKE dag een foto te plaatsen op je blog.

Het zal waarschijnlijk bij dit ene projectje blijven, iets te veel verplichtingen om mijn beloftes te kunnen houden .. Maar, een woord is een woord ! Buiten het ene allstar-moment (ze misten me té erg), heb ik ELKE dag volgehouden. Heb natuurlijk het geluk dat ik drie keer per week loop en dat altijd in short doe .. Maakte het fotograferen al een ietsje eenvoudiger. 

Meer vertrouwen heb ik er niet aan overgehouden.
Ook geen bruine kleurtje; de melkflessen zien nog even wit.
Opvallend is dat ik bijna altijd naar dezelfde rokjes/kleedjes grijp.

Cirque Du Soleil : Corteo

We zijn naar Cirque Du Soleil geweest, naar de show Corteo en het was PRACHTIG !

Corteo, wat 'processie' betekent in het Italiaans, is een vrolijke stoet, een feestelijke parade vanuit het perspectief van een clown. In de show smelt de passie van de acteurs samen met de elegantie en de kracht van onze acrobaten. Zij nemen het publiek mee naar een theatrale wereld vol entertainment, comedy en spontane actie in een mysterieuze ruimte tussen hemel en aarde.
De clown stelt zich zijn eigen teraardebestelling voor in een carnavalssfeer, terwijl zorgzame engelen stil de wacht houden. In de show worden groot en klein, spot en tragiek, en de magie van perfectie en de charme van imperfectie naast elkaar gezet als toonbeeld van de kracht en kwetsbaarheid van de clown, maar ook van zijn wijsheid en vriendelijkheid. Het is een uiting van de menselijke trekken die wij allen bezitten. De muziek, bij tijden uitgelaten en speels, maakt van Corteo een tijdloos feest waarin de illusie de realiteit tart.

Een jaar of tien geleden ben ik naar Alegria geweest en was ik ook al compleet verkocht.
De tickets zijn duur maar, je krijgt er zoiets prachtigs voor terug !
We hadden het geluk op de eerste rij te zitten waardoor we bijna mee in de show gezogen werden.  Kostuumdetails, make-up, af en toe een sluikse lach van een van de artiesten. Het kon niet beter !
Cirque Du Soleil is voor mij pure magie ... Als je zo'n show ziet, denk je alleen maar "Wil ik ook".
Het lijkt een perfecte wereld van kunst, show, theater, dans, zang, mimiek, ...".
De mensen lijken perfect gelukkig in alles wat ze doen.

LIJKT zeg ik omdat ik mij heel goed kan voorstellen dat meedraaien in zulk een format loodzwaar is voor de artiesten !!! Bovendien, als je een jaar lang bijna dagelijks zo'n show draait, lijkt me niet eenvoudig.  Maar, daar heb ik gisteren niet bij stil gestaan ... Gisteren heb ik volop genoten ...

Langs de andere kant, mocht mijn kind de kans krijgen om daarin mee te draaien, ik zou ze niet tegen houden ... Een mix van verschillende culturen, top creativiteit, a trip around the world, Man, man, man ... waarom ben ik niet zo lening en artistiek !

Cirque du Soleil werd ergens in 1984 opgericht in Montreal en telt vandaag bijna 5000 medewerkers.
Ik dacht gelezen te hebben dat voor de show van Corteo bijna 165 mensen betrokken zijn. Een bedrijf op zich met oa. een school ed. Zalig !

Gummibeertjes

Gelezen in de Standaard :

De Britse prins William lust ze graag en naar verluidt vond ook Albert Einstein de zoetigheid niet te versmaden: het gummibeertje. De Duitse snoepfabrikant Haribo viert vandaag de officiële 90e verjaardag van het snoepgoed dat grotendeels uit gelatine en suiker bestaat.
             

Haribo-oprichter Hans Riegel maakte in 1922 in Bonn het eerste 'dansbeertje' van vruchtengummi. Zijn voorbeeld waren de dansende beren die tijdens jaarmarkten te zien waren.

Vandaag de dag verlaten dagelijks zo'n honderd miljoen gummibeertjes in allerlei smaken de fabrieken van Haribo. Als alle gummibeertjes die jaarlijks worden geproduceerd aaneengeregen zouden worden, zou deze 'ketting' viermaal de aarde omspannen.

De Prins en ik hebben "een connection".
Ik lust ook zeer graag beertjes ...
Kan mij er ziek in zitten, vooral de rode en de zwarte ...
Heel soms zie je mij nog wel eens schepsnoep halen bij Kruidvat.
Het erge is dat ik daar in de bakken ALTIJD de rode en de zwarte snoep selecteer en de rest laat liggen.
Hilarische toestanden want je bent wel eventjes zoet !
Maar, niets boven Haribo snoep !! Dat zijn de "echte".

Misschien wisten zij alles ... Toon Tellegen

Op een ochtend klopte de mier al vroeg aan op de deur van de eekhoorn.
…
‘We moeten elkaar een tijdje niet zien,’ zei de mier.
‘Waarom niet?’ voeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.
‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ’want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn.
‘Nou,’ zei de mier, ‘schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
‘Nou ja,’ zei de mier. ‘Dat moeten we nog maar afwachten. Dag!’
En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken.
De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.
‘Mier,’ riep hij, ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen .
‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’
‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn.
…
De volgende middag hield hij het niet langer uit en ging de eekhoorn naar buiten. Maar hij had nog geen drie stappen gedaan of hij kwam de mier tegen, moe, bezweet, maar tevreden.
‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’
‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.
‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken ...

Hoogbegaafdheid bij kinderen

Een zeer interessant artikel in De Tijd !

School voor onbegrepen whizzkids
Alle schoolkinderen tellen dezer dagen af naar de grote vakantie. Maar Sien, Sven, Jasper en Jonas net iets meer. ‘Mama, ik ga dood op school.’ Hoogbegaafd zijn is geen garantie op een vlotte schooltijd of een succesrijke carrière. Verslag vanuit de slimste klas van het land.
Maandagochtend halftien. Terwijl hun ‘normale’ klasgenootjes gewoon op school zijn, zitten in het Centrum voor Begaafdheidsonderzoek (CBO) in Antwerpen acht kinderen op het puntje van hun stoel in een speciale klas voor hoogbegaafden. Deze week krijgen ze het gezelschap van een ‘échte journalist’. Zodra ik binnenkom, word ik overstelpt met vragen. Ga jij ons interviewen? Mogen we je bandopnemer eens zien? Schrijven jullie in de krant ook over de Zuidpool? Vind je het niet erg dat zoveel bomen worden gekapt om elke dag kranten te drukken? Dit zijn geen ‘gewone’ zes- tot twaalfjarigen.

‘Ik kan het niet!’ - Sien (9)

Sien* komt naast juf Danielle staan. ‘Ik kan het niet’,zegt ze met een iel stemmetje. Op haar blad heeft ze alle vraagstukken die ze het uur voordien heeft gemaakt, doorgeschrapt. Met driftige halen. Op sommige plekken zitten gaten in het papier. Juf Danielle overloopt geduldig de oefeningen. ‘Meisje toch, je had bijna alles juist!’ Een typisch geval van faalangst, besluit Danielle Verheye, die jaren ervaring heeft met hoogbegaafde kinderen. Sien zit een jaar voorop op school. Maar twee keer per week wordt ze uit haar klas in Ninove gehaald en naar de speciale klas in Antwerpen gebracht. Omdat ze op school haar draai niet vindt.

Vanaf september start het CBO met een privéschool voor whizzkids. Elitair volgens sommigen, omdat het prijskaartje 15.000 euro per schooljaar per leerling bedraagt. Onverstandig volgens anderen, omdat je zo hoogbegaafden isoleert. ‘Ik heb meer dan tien jaar getwijfeld’,zegt initiatiefneemster Tessa Kieboom, zich bewust van de gemengde reacties op haar privéschool. ‘Maar ik doe het toch, omdat sommige kinderen zo op de dool raken dat ze niet langer in het reguliere onderwijs terechtkunnen. Als we voor hen geen speciaal aanbod creëren, haken ze af.’ Behalve directrice van het CBO is Kieboom dé autoriteit in het onderzoek en de begeleiding van hoogbegaafden. ‘De privéschool is een laatste redmiddel. Na twee jaar gaan de kinderen opnieuw naar hun gewone school. Maar dan beter gewapend.’

Zorgen, problemen? Hoogbegaafdheid is een luxeprobleem, toch? Wie wil er niet hoogbegaafd zijn en hoge punten halen zonder er een klap voor te moeten doen? Altijd meer weten dan de rest. Altijd sneller klaar met schoolwerk. Zo redeneert het overgrote deel van het onderwijzend personeel in Vlaanderen.

Onderzoek naar hoogbegaafdheid staat nog in de kinderschoenen. In tegenstelling tot autisme, ADHD of dyslexie is er vrij weinig over bekend. Zelfs wereldvermaarde wetenschappers maken al eens een uitschuiver als het over hoogbegaafden gaat. Zo besloot de Amerikaanse onderzoeker Lewis Terman in 1920 een groep van 1.500 ‘superkinderen’ levenslang te volgen. Alle Terman-kids waren tussen acht en twaalf jaar en haalden topscores op intelligentietests. Hij was ervan overtuigd dat ze meer dan één diploma zouden behalen, hoog op de maatschappelijke ladder zouden klimmen, veel geld zouden verdienen en een lang en gelukkig leven zouden leiden. De Terman-kids die vandaag nog leven worden nog steeds opgevolgd. Maar aan het einde van zijn leven in 1957 moest Terman al toegeven dat hij zich schromelijk had vergist. Zijn pupillen hadden lang niet allemaal een fabelachtige carrière en veel geld. Laat staan dat ze allemaal gelukkig waren.

‘Ik heb elke dag verschrikkelijke buikpijn.’ -Sien (9)
Eerlijk, de ouders van Sien zouden al blij zijn als ze hun kind zonder ongelukken aan de drempel van de volwassenheid kunnen afzetten. Sien - lief kind, schrandere oogjes achter een rode bril - heeft geen enkel vriendinnetje op school. ‘Ik voel me anders dan de andere kindjes’, zegt ze nauwelijks hoorbaar. ‘En mijn juf is niet zo lief. Ze is vaak boos en ze roept als ik iets fout doe. Ik weet niet waarom.’

Kristel, de mama van Sien, kwam enkele weken geleden ten einde raad bij het CBO aankloppen. ‘Ze wordt gepest, ze mist lotgenoten. En met haar juf botert het niet.’ De problemen met Sien begonnen al snel na de geboorte. ‘Ik moest voortdurend op zoek naar dingen om haar te boeien. Toen ze peuter was, kocht ik een keer vijf legpuzzels. Ze gooide ze allemaal op een hoop en maakte ze in één keer. Daarna gingen ze de kast in. Ze heeft nooit gespeeld, met niets.’

Kristel dacht dat het beter zou gaan zodra haar dochter naar de kleuterklas ging. Even leek dat ook zo. ‘Wij hoorden van de juffen dat we een doodbraaf kind hadden. Thuis was ze onhandelbaar. Ze deed haar broer en zusje pijn, daagde mij constant uit.’ Sien was nog geen drie en haar ouders zaten met haar al bij een psycholoog. Ook de jaren nadien liepen ze met hun dochter de deur plat bij therapeuten en psychiaters. Niemand kon helpen. ‘De ene sprak van autisme, de andere sprak dat tegen.’Volgens Kieboom worden hoogbegaafde kinderen en hun ouders met de regelmaat van de klok met verkeerde diagnoses naar huis gestuurd. ‘Ik zou ze niet te eten willen geven, al die kinderen die pillen slikken tegen ADHD of die een diagnose autisme kregen, terwijl ze eigenlijk hoogbegaafd zijn.’

Intussen ging het van kwaad naar erger met Sien. Tegen dat ze in het tweede leerjaar zat, crepeerde ze van de buikpijn. ‘Mijn man is kinderarts. Hij helpt zoveel kinderen, maar voor zijn eigen kind kon hij niets doen. Op echo’s zagen we dat de buikwand vol klieren zat. Haar pijn was dus niet ingebeeld, maar kwam door hevige stress. Alleen wisten we niet wat die stress veroorzaakte.’
Sien biecht op dat ze nog altijd elk dag buikpijn heeft. Haar mama zucht. ‘Dat wist ik niet. Ze durft het me niet meer te zeggen. Ik ben er niet trots op, maar als ouder reageer je vaak verkeerd. Kom niet af met alweer buikpijn! Soms begint het gevecht om niet naar school te hoeven al op zondagochtend. Vermoeiend.’

‘School lijkt op een wachtzaal, waar nooit iets gebeurt.’ - Jasper (10)
Psychosomatische klachten bij hoogbegaafde kinderen zijn een gevolg van verveling. Ze hebben van nature een grote leerhonger, maar binnen de vier muren van de school staan deze kinderen op een crashdieet. Jasper: ‘Telkens als we iets nieuws leren, leef ik op. Dan ga ik één miniseconde graag naar school. Maar daarna volgen honderdduizend herhalingen. Ik snap wel dat het voor de andere kindjes nodig is, maar ik word er ziek van. Altijd maar wachten. Eindeloos, tot iedereen klaar is. School is een herhaling van een herhaling van een herhaling…’

Soms worden hoogbegaafde kinderen onhandelbaar in de klas, soms geven ze een ongeïnteresseerde indruk. Maar even vaak zijn het modelleerlingen. Sien: ‘Als ik thuis niet stout ben, kan ik het op school nooit een hele dag volhouden’.

Ouders van hoogbegaafde kinderen krijgen vaak de stempel‘pushers’. Ingrid, de mama van Sven, kan het aantal gesprekken met de schooldirectie niet meer tellen. Al twee keer heeft haar zoon een klas overgeslagen, al drie keer is hij van school veranderd. Sven zit in het derde, hoewel hij nog maar zeven is. ‘Nog geen drie maanden nadat hij in de kleuterschool was begonnen, zaten we in het kantoor van de directeur. Een dovemansgesprek. Ik herkende mijn kind niet. Thuis kon hij al moeilijke puzzels leggen nog voor hij een stap in de peuterklas had gezet. Op school kon hij blijkbaar de simpelste legpuzzel niet en kon hij de basiskleuren niet onderscheiden.’

‘Uw kind is niet hoogbegaafd, want ze haalt niet altijd tien op tien‘ - Kristel, mama van Sien
Ook Sien is intussen van school veranderd, omdat de directeur van de dorpsschool niet warmliep voor het plan om haar te laten aansluiten bij een hogere klas. De boodschap die de ouders te horen kregen, was niet mis te verstaan: ‘Iedereen gelijk voor de wet, de school wil voor één leerling haar beproefde aanpak niet veranderen.’ Kristel: ‘Toen ze aan het einde van de tweede kleuterklas woordjes begon te lezen, zeiden de juffen: ‘Je moet dat tegenhouden, blokkeren, afremmen.’ Wij wisten niet beter.’

Het was een verscheurende keuze, want op de dorpsschool had Sien wel vriendinnen. Maar omdat de psychosomatische klachten erger werden, besloten Siens ouders haar in te schrijven in een grote school in Ninove. Even leek het goed te gaan, de buikpijn verdween. Tot ze in september een nieuwe juf kreeg. ‘Ik herinner me het eerste oudercontact. Uw kind is echt niet hoogbegaafd, hoor. Ze haalt op toetsen lang niet altijd tien op tien. Sien is nu zo bang om fouten te maken dat ze niets meer invult, tenzij ze tweehonderd procent zeker is. Dingen die ze vroeger wel kon, kan ze plots niet meer. Ze gaat achteruit in plaats van vooruit.’

De mama van Sven herkent dat. ‘Soms gaat het een tijd beter. Maar dan komt hij weer terecht bij een leraar die niet gelooft in hoogbegaafdheid. ‘Mevrouw, we denken toch niet dat uw zoon hoogbegaafd is. Tijdens het rekenen zit hij voortdurend naar buiten te kijken.’ Ja, wat wil je, ze leren tot tien tellen en dat kan hij al drie jaar!’

Sven heeft een IQ van meer dan 150 en mocht in de derde kleuterklas al meelezen met de kindjes in het eerste leerjaar. ‘Drie keer per dag liep hij van het kleuterblok over de speelplaats naar de grote school. Hij kon enkel via de toiletten binnen, want de grote deur was te zwaar voor hem.’
Ook voor Sven was dit schooljaar een martelgang. ‘Zijn meester is nog jong en hij staat voor een klas met veel zorgenkindjes.‘Hij heeft hét écht, hè mevrouw. Maar wat moet ik in godsnaam met een zesjarige in mijn klas?’ Na de kerstvakantie zijn we naar de dokter gegaan omdat ons venteke zo bleek werd en de buikpijn niet meer overging. Er zat van alles mis in dat hoofdje. Hij had ook concentratiestoornissen. Weet je wat het moeilijke is: op een bepaald moment kruipt zo’n kind in zijn schulp en kan hij niets meer. En dan vraag je je af: we zijn hem toch niet aan het overstretchen?’

‘Ik begrijp dat mijn kind wordt gepest.’ - Mama van Sien
De mama van Sien aarzelt even. ‘Als ik haar van school ga halen, denk ik soms: het verbaast me niet dat jij wordt gepest. Als ik zie hoe ze zich op de speelplaats gedraagt. Ze staat daar op een tegel als een geslagen hond en verzet geen voet.’

Het vertrouwen in haar juf is zoek. ‘Er zijn zoveel misverstanden geweest, zoveel niet nagekomen beloftes. Sien durft haar niets meer te vragen. Soms zijn er dingen die ze niet weet, omdat ze een klas heeft overgeslagen. Dat 1 kilogram 1.000 gram is bijvoorbeeld. Dan hoor ik mijn hoogbegaafde dochter zeggen: ‘Ik ben dom, ik kan niets.’ Thuis gooit ze haar boeken tegen de muur, maar in de klas is ze altijd braaf en flink.’

Braaf en flink. De mama’s van Sien en Sven hebben een hekel aan die woorden. ‘Braaf en flink maken hen ziek. Het zijn synoniemen voor ongelukkig.’

‘Je moet die kinderen een beetje pushen.’ - Juf Danielle
Typisch aan hoogbegaafde kinderen is dat het ene jaar beter gaat dan het andere. Meestal hangt dat samen met een juf of een meester met wie het klikt. ‘Cruciaal is niet of de leerkrachten boeken hebben gelezen over hoogbegaafdheid. Leerkrachten bij wie hoogbegaafde kinderen openbloeien, zijn diegenen die van nature differentiëren tussen de kinderen’,zegt Kieboom.
Differentiëren is het toverwoord. In zowat alle scholen in Vlaanderen wordt aan differentiatie gedaan voor zwakkere leerlingen. Wie een achterstand oploopt, wordt bijgespijkerd door een leesmoeke of in een telklasje. Wie niet meekan, blijft een jaartje zitten. ‘Het is jammer dat de sterkere leerlingen niet dezelfde voordelen krijgen.’

In de time-outklas van juf Danielle breekt Jonas (eerste leerjaar, één jaar ‘versneld’) zijn zesjarige hoofd over een vraagstuk. Gaultier (8) worstelt met een stamboom. Hij moet alle familieleden rangschikken volgens leeftijd, maar de leeftijden zitten verstopt in een tekst die hij eerst moet ontcijferen. Sven bijt geconcentreerd op het puntje van zijn tong terwijl hij staartdelingen maakt.
Veel leerkrachten voelen zich bedreigd door een wijsneus in de klas, die af en toe een vraag stelt waar ze het antwoord niet op kennen. Maar ook goedbedoelende leraren maken fouten. Als een kind in een mum van tijd alle oefeningen juist heeft opgelost, krijgt het meestal te horen: ‘Prima, meer hoeft echt niet.’ Juf Danielle windt zich daarover op. ‘Die kinderen worden nooit aangemoedigd zich tot het uiterste in te spannen zoals andere kinderen. Veel leraren zijn bang om hen te overbelasten. Maar het is belangrijk om fouten te maken, om te leren dat niet alles vanzelf gaat. Zodra het kind een beetje tegensputtert, zeggen ze: ‘Stop maar, het is normaal dat jij dat nog niet kan.’ Eigenlijk komt het er vaak op neer dat leraren hoogbegaafde kinderen zelf laten beslissen wat ze wel en niet doen. Daardoor wordt zo’n kind nooit gedwongen zijn grenzen op te zoeken.’

‘We zijn gewoon dat we alles kunnen.’ - Louis (9)
Louis beseft al goed waarom hij andere oefeningen moet maken dan zijn klasgenootjes. ‘Wij zijn gewoon dat we alles kunnen. In de grote school zal dat slecht aflopen.’

De analyse van deze negenjarige klopt. Veel hoogbegaafde kinderen krijgen het pas echt moeilijk op de middelbare school of op de universiteit. ‘Het zijn ook vaak deze mensen die vroeg of laat in de problemen komen op hun werk’, zegt Kieboom. ‘Ze zijn nooit tevreden en verliezen zich in perfectionisme. Maar het omgekeerde komt ook voor. Veel hoogbegaafden hebben op professioneel vlak alle ambitie losgelaten en werken aan een band, met het verstand op nul. Thuis bouwen ze dan ingenieuze websites, puur ter compensatie.’

Stilaan richten steeds meer basisscholen ‘kangoeroeklassen’in, waar hoogbegaafde kinderen terechtkunnen. Daar krijgen ze uitdagende taken, maar evengoed leren ze er plannen en een agenda invullen. Juf Danielle geeft naast haar werk bij het CBO ook les in zo’n kangoeroeklas. ‘Het contact met gelijken is belangrijk voor de ontwikkeling. Net zoals omgaan met frustraties. Ze ondervinden dat iets vluchtig lezen soms niet volstaat, dat ze niet altijd kunnen terugvallen op hun fabuleuze geheugen.’

Kieboom is hoopvol, want de afgelopen jaren heeft ze, vooral in het lager onderwijs, een en ander zien veranderen. ‘Het is schrijnend dat in de meeste lerarenopleidingen nog altijd met geen woord over de problematiek wordt gerept, maar op het terrein beweegt toch wat. Steeds meer scholen pikken de signalen tijdig op.’ Of haar initiatief van de privéschool zo niet overbodig wordt? ‘Zou dat niet zalig zijn? Het zou betekenen dat geen enkel hoogbegaafd kind tussen de mazen van het net glipt.’ Maar dat is nog niet voor morgen. Haar school voor onbegrepen whizzkids komt er, maar het wordt geen school voor de lucky few.

Voor ik de school verlaat, geeft Kieboom me nog deze breinbreker mee. ‘Er is nauwelijks iemand die zich afvraagt wat het betekent voor een samenleving als zoveel hoogbegaafde kinderen uit de boot vallen. Onze intelligentie is onze enige natuurlijke grondstof, en net dat hebben deze kinderen op overschot. Van kleins af aan zijn ze getraind om out of the box te denken, om dingen op hun eigen manier onder de knie te krijgen, zonder gebruik te maken van methodes of systeempjes. Beeld je eens in dat je al dat talent kan ontginnen in plaats van het te verkwanselen. Welke wereldproblemen zij misschien kunnen oplossen.’

* De namen van de kinderen uit de time-outklas zijn veranderd om privacyredenen.

Starry Night - Vincent van Dominogh

Je moet het maar kunnen ...
Iedereen speelt wel graag met domino-speeltjes maar dit is kunst !
Ik zou er absoluut het geduld niet voor hebben.
Knap !

Lange autotrips met kleine kinderen

Gelezen op www.peuteren.nl :  

Zorg voor een goede voorbereiding en stippel van te voren al een goede route uit.

§ Rust goed uit voordat je aan de reis begint. Het autorijden is al vermoeiend genoeg en hoe uitgeruster je bent, hoe beter je tegen alles bent opgewassen.

§ Stop regelmatig om even je benen te strekken en doe dit op een plek waar je kindje ook even lekker kan rennen.

§ Laat je kindje altijd in zijn autozitje zitten en kom niet in de verleiding om hem op schoot te nemen.

§ Stel het snoepen zo lang mogelijk uit. Van veel snoepen zal je kindje snel misselijk worden. Maak liever van te voren wat fruit of rauwkost klaar.

§ Zorg voor een goede temperatuur in de auto en laat je kindje nooit in de brandende zon zitten. Geef je kindje bij warm weer voldoende te drinken. Dek eventueel zijn ramen af met zonneschermen of doeken.

§ Een nat washandje kan voor een lekkere verfrissing zorgen.

§ Speel het spelletje: Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en de kleur is...

§ Zet een leuke liedjes CD op en zing gezellig mee. Het is aan te raden de CD al een aantal keren te draaien voordat je op reis gaat, zodat de liedjes al een beetje bekend zijn.

§ Laat je kindje zijn ogen dichtdoen en schrijf met je vinger een letter op zijn hand. Hij moet raden welke letter je hebt geschreven. Als letters nog te moeilijk zijn, kun je het natuurlijk ook met vormen doen (vierkant, driehoek, cirkel, etc).

§ Iedereen doet zijn ogen dicht (uiteraard behalve de bestuurder) en raadt welke kant de auto oprijdt. Links! Rechts! Degene die het fout roept, die is af.

§ Neem een leuk voorleesboek mee en lees een paar leuke verhaaltjes voor.

§ Als je kindje een plankje voor zich heeft, kun je natuurlijk papier en een paar potloden meenemen, zodat hij een tekening kan maken. Een kleurboek is natuurlijk ook een leuk idee.

§ Maak leuke woordjes van de lettercombinaties van de nummerplaten op auto's die je tegenkomt. Elke letter is dan de eerste letter van een woord.

§ Met plastic plakplaatjes, kan je kindje het raam mooi versieren. Het is weer makkelijk te verwijderen zodat hij weer opnieuw kan beginnen.

§ Begin een verhaaltje te vertellen en laat je kindje het verhaaltje afmaken.

§ Speel het spelletje: Wie ziet de eerste...? (Rode auto, vrachtwagen, zwarte auto, vrouwelijke chauffeur, bus, etc). Maak van te voren alvast een lijst met onderwerpen. Je kunt er natuurlijk ook kleine briefjes van maken en deze uitdelen. Heb je het juiste onderwerp gezien? Mag je een nieuw briefje pakken. Degene met de meeste briefjes heeft gewonnen.

§ Maak van te voren een soort bingobriefjes met een paar onderwerpen erop, bijvoorbeeld: zwarte auto, politieauto, vrachtwagen, molen, etc. Als je een voorwerp ziet wat op je briefje staat, mag je hem wegstrepen. Degene die als eerste zijn briefje vol heeft, heeft gewonnen. Je kunt natuurlijk ook varií«ren door meer exemplaren te moeten zien, van een bepaald onderwerp. Dus bijvoorbeeld: 3 belgische nummerplaten, 5 rode auto's, 4 witte vrachtwagens, etc... Voor de kleinere kindjes die nog niet kunnen lezen, kun je natuurlijk ook met plaatjes werken.

§ Speel het spelletjes woordslang: de één noemt een woord, de volgende moet met een woord komen dat begint met de laatste letter van het vorige woord. Je kunt het moeilijker maken door voor een bepaalde categorie te kiezen (dierennamen, steden, landen, etc).

§ Tel bepaalde dingen die je tegenkomt, bijvoorbeeld: rode auto's, molens, vrachtwagens, koeien, etc. 

§ Neem een persoon, voorwerp of dier in gedachte en laat je kind door middel van vragen raden wat je in gedachte hebt. Je mag alleen antwoorden met 'ja' of 'nee'. Als hij het heeft geraden, dan mag hij een persoon, voorwerp of dier in gedachte nemen.

§ Neurie een liedje en laat de ander raden welk liedje dit is. Als iemand het raadt, mag diegene een liedje uitkiezen.

§ Speel het spelletje: Ik ga op vakantie en neem mee: een..., ik ga op vakantie en neem mee: een... en een ... Degene die als eerste een fout maakt, is af.

§ Speel het spelletje: Geen ja en geen nee. Wie het langste volhoudt geen ja of nee te zeggen, heeft gewonnen.

§ Een uiterst rustig spelletje: Wie kan het langste zijn mond dichthouden?

§ Zeg een willekeurig woord en de ander moet daar een (bestaand) woord op rijmen. Degene die uiteindelijk geen woord meer weet, is af. Voor de allerkleinste hoeft het niet persé een bestaand woord te zijn, het is al heel goed als hij weet hoe hij moet rijmen.

§ Een walkman met leuke kinderliedjes of een luisterverhaal. Zeker handig als er meerdere kinderen in de auto zitten of wanneer je zelf al die kinderliedjes een beetje zat begint te worden.

§ Geen zin om tijdens het autorijden zelf voor te lezen? Neem van te voren alvast een verhaal op wat je voorleest op een cassettebandje. Zo hoort je kind tóch je stem en jij kunt je gewoon op de weg concenteren.

§ Je kunt van te voren natuurlijk ook alvast wat kinderliedjes zingen en opnemen...

§ Geef baby's (vanaf 1 jaar) 'fingerfood', kleine, lekkere eetbare spullen om mee te kliederen. Denk hierbij aan popcorn, soepstengels, peuterchips, etc.

§ Vergeet zijn favoriete knuffel niet!

§ Lievelings speelgoed is natuurlijk altijd prettig om bij de hand te hebben. Houdt er wel rekening mee dat hij ermee kan gooien, dus liever geen harde materialen.

§ Er zijn (goedgekeurde) plankjes in de handel voor over het autostoeltje. Hierdoor heb je meer mogelijkheden om je kindje te laten spelen (puzzelen, lego, tekenen, etc)

§ Als je kindje al wat ouder is kun je hem een dagboekje geven met stiften, tijdschriften en folders van jullie vakantiebestemming. Hij kan dan een vakantiedagboek maken met plaatjes en tekeningen erin. Onderweg en in de loop van de vakantie kun je vervolgens allemaal spulletjes verzamelen die er vervolgens in geplakt kunnen worden (suikerzakjes, folders van wegrestaurants, bonnetjes, servetten, et cetera).

§ Pak van te voren een paar kleine kadootjes in die je om het uur aan hem kan geven. Denk hierbij aan: handpopjes, (raam)stickers, potloden, kleurboek, bellenblaas etc.

§ Een eigen stuurtje, zodat hij kan 'mee rijden' is een gegarandeerd succes.

§ Om het speelgoed bij de hand te hebben, kun je zakken maken met allemaal vakjes waar je zijn spullen in kunt opbergen. Dergelijke zakken zijn wellicht ook te koop.

§ Met afwasbare stiften (stiften voor Whiteboards) kan je kindje gewoon op de ramen tekenen. Met een nat doekje kunnen ze het zelf uitvegen en weer opnieuw beginnen.

§ Laat je kindje zijn oogjes dichtdoen. Geef hem iets in zijn hand en laat hem raden wat het is (uiteraard zonder dat hij kijkt).

§ Vanaf vijf jaar staat een gameboy garant voor urenlang speelplezier.

§ Even een financiële investering: een draagbare DVD-speler met zijn favoriete film! Je hebt voorlopig geen kind aan hem...

§ Twee kinderen op de achterbank? Zet een klein kratje met deksel tussen de kinderen op de achterbank. Zo hebben ze een armleuning én opbergruimte voor hun spulletjes. Daarbij geeft deze afzetting gelijk minder gelegenheid tot ruzie omdat ieder nu zijn eigen plekje heeft.

§ Laat je peuter aan zijn favoriete knuffel vertellen wat er allemaal buiten te zien is.

§ Vergeet ook de terugreis niet! Bewaar wat nieuwe zoethoudertjes voor de terugreis.

§ Is je kindje nog een baby? Dan kan een knisperboekje, rammelaar, bijtring of sokje met een belletje eraan al heel leuk zijn.

§ Noem een dier en je kindje moet het geluid erbij maken. Wat doet een koe? Wat doet een schaap? Draai de rollen ook eens om.

§ Koop van te voren een stickerboek en laat hem lekker stickers plakken.

§ Een toverlei is voor meerdere leeftijden een groot vermaak.

§ Zing eens een kinderliedje expres fout en laat je kindje de fout ontdekken. Zing het vervolgens samen goed. 

§ Speel het spelletje 'koe-paard-hond'. Als je een koe of paard tegenkomt, moet je je mond dichthouden totdat je een hond tegenkomt.

§ Neem een paar poppenkastpoppen mee en voer een stukje op vanaf de voorstoel voor het publiek op de achterbank.

§ Maak een speciaal koffertje voor je kindje, waarbij je de inhoud aanpast aan zijn leeftijd en interesse. Er zijn van die plastic akte-koffertjes te koop, met dit koffertje hebben ze gelijk een harde ondergrond op schoot. Dingen die je erin kunt stoppen zijn bijvoorbeeld: tekenblok, stiften, kleurpotloden, casettebandje met muziek of luisterverhaal voor in de walkman, nieuwe autootjes, lievelingssnoepjes, Donald Duck, Sesamstraat, kleurboek, Teletubbies, etc. Voor de terugweg vul je het koffertje weer opnieuw.

§ Als je kindje al iets ouder is kan hij met wat fruit (van te voren klaar gemaakt) en een saté-stokje een lekkere fruitstick maken. En daarna natuurlijk lekker opeten!

§ Laat je kindje ook eens (uiteraad in zijn autostoeltje) voorin zitten! Let er wel op dat er op zijn plaats géén airbag zit.

§ Laat je kindje woorden bij letters verzinnen. Dus bijvoorbeeld de A is van aap, de B is van brood, etc.

§ Speel het spel: Kleur bekennen. Iedere speler noemt een kleur. Het gaat erom wie het eerst tien dingen in die kleur heeft gezien. Het kan alles zijn.Auto's, verkeersborden, kleding van medeweggebruikers, gebouwen, etc.

§ Zorg ervoor dat het autostoeltje hoog genoeg is, zodat hij lekker naar buiten kan kijken.

§ Neem een bal mee voor onderweg. Als je een pauze houdt, kan je kindje even lekker achter de bal aan rennen.

§ Neem een (leeg) plastic tasje mee voor het afval onderweg.

§ Er zijn flessenwarmers die je op de sigarettenaansteker kunt aansluiten.

§ Bij tankstations of wegrestaurants kun je de baby verschonen.

§ Houd een plekje op de achterbank vrij (mits dit mogelijk is) om bij je kindje te kunnen zitten.

§ Neem mee: keukenrol, verfrissingsdoekjes, fles water, rijstwafels of biscuits.

§ 's Nachts rijden is minder warm, maar zorg er wel voor dat je zelf bent uitgerust.

§ Betrek een oudere kleuter bij de keuze en voorbereidingen van de vakantie.

§ Zorg ervoor dat zijn maagje een beetje gevuld blijft. Met een lege maag loopt hij ieder de kans misselijk te worden.

§ Parkeer je auto het liefst tijdens de pauzes in de schaduw.

§ Zet geen twee ramen tegen elkaar open.

§ Bij de ANWB kun je informatie krijgen over de rustplaatsen met speelgelegenheid. Zo kun je de reis in stukjes hakken en blijft het voor kinderen overzichtelijk. Bij de ANWB zijn er kinderkaarten te krijgen voor wat oudere kinderen. Zo kunnen zij zelf een route volgen. Natuurlijk kun je van te voren ook zelf een kaart maken met allerlei leuke plaatjes van bezienswaardigheden onder weg. Je kunt op deze kaart van te voren al de stopplaatsen aangeven.

§ Maak een (broek)riem vast aan de deur of chauffeursstoel. Doe door alle gaatjes een touwtje en maak daar de favoriete speeltjes aan vast. Zo kunnen de knuffeltjes en/of andere speeltjes van de allerkleinsten niet vallen en hoef je niet al je spieren te verreken om iets van de vloer, (schuin) achter je te pakken.

§ Zonneschermen van favoriete vriendjes zijn erg populair bij kinderen. Ze zullen onderweg hele verhalen verzinnen met hun favoriete vriendje in de hoofdrol.

§ Koop een goedkope wegwerpcamera, zodat je kind op de tussenstops foto's kan maken! 

Reisstress

Nog heel effe en de vakantie begint en stilaan ontwaar ik "reisstress".
En verdikke, dat is érg ... Vroeger in mijn/ons vorig leven, boekten we een vliegtuigticket, een Lonely Planet, bezoekje aan het Tropisch Instituut en weg ... Vijf, zes weken naar het andere eind van de wereld.

Nu is reizen voor mij "stress".
Ligt het aan de kinderen, aan de bestemmingen, aan de manier van reizen, heb geen idee ...
Nu ook weer ... Vorig jaar was Denemarken nog makkelijk reizen (hemel, ik ga het nog missen).
De camper zorgde ervoor dat je kon bollen zoals je wilde.  Je stopte ergens om iets te bezoeken, je kon makkelijk iets klaar maken om te eten. Geraakte je niet op je bestemming, geen probleem dan maakten we gewoon een tussenstop.

Maar nu ? Nu moeten tot vier keer toe ellendig lange afstanden doen (allez, in mijn ogen toch, een Amerikaan zal er al gauw mee lachen).  En ik vraag mijzelf af, welk zijn de beste opties :


A) de ochtend zelf vertrekken en heel de dag met jengelende kinderen zitten, een snikhete auto, urenlange files
B) 's nachts rijden met slapende kinderen maar in het donker, vechtend tegen slaap en vermoeidheid
C) de avond ervoor al vertrekken en hopen dat je kinderen slapen, je geen files hebt, je kan doorrijden en niet oververmoeid geraakt zodat je tegen 2am in je bedje ligt

Ik weet het niet, ECHT niet ...

To Twitter or not To Twitter : NOT !

Twitter : is een internetdienst waarmee gebruikers korte berichtjes van maximaal 140 tekens publiceren. Het is een sociaalnetwerksite waarop men zichzelf, zoals bij Facebook, een profiel en een avatar kan aanmeten.
De activiteit bij het gebruiken van Twitter heet twitteren (of tweeten), dat kwetteren betekent. Het logo van Twitter is een vogeltje. Twitteren komt neer op in real time communiceren via een microweblog op een pc, mac of gsm, smartphone of andere mobiele apparaten met een internetaansluiting. Door de combinatie van webloggen met instant messaging wordt het microblogging genoemd.
Oorpronkelijk was de vraag van de dienst "Wat ben je aan het doen?". Nu is het "Wat gebeurt er?"^[3] Iedere twitteraar kan op elk moment van de dag in maximaal 140 tekens vertellen waar hij/zij mee bezig is, wat hij/zij van plan is of wat hem/haar bezighoudt. Er zijn ook mensen die vooraf aankondigen dat zij bij een evenement aanwezig zijn en met anderen, al dan niet aanwezig bij het evenement, willen twitteren. Dit creëert een virtuele aanwezigheid.
Twitter wordt steeds vaker ook door bedrijven ingezet als marketing tool. Twitter kan gebruikt worden om makkelijk contact met de doelgroep te onderhouden en naamsbekendheid te verkrijgen.^[4]

Twitter .. een aantal maanden geleden besloot ik een twitteraccount aan te maken.
Onder het mum "je moet mee zijn met uwen tijd meid".

Maar, eerlijk ? Ik vind er geen bal aan ... Ik tweet af en toe eens domme hersenpinsel en publiceer een foto links en rechts maar ... Wie leest zo'n dingen ? Niemand toch ?

Volgen vind ik wel plezant, ik gluur graag binnen bij oa. De Drie van K3 en ben ook best nieuwsgierig naar de hersenspinsels van oa. Siska, Sam, Peter, Karl etc.

Mensen die mij volgen zijn reclame-makers die ik er momenteel door mijn onhandigheid niet af krijg. Zo heb ik een volger van het blad Margriet, een volger die mij proteine-shakes wil aansmeren en ook eentje die denkt dat hij mij op financieel vlak nog verder kan uitbuiten.

Neen, ben niet verkocht.  De voorstanders mogen mij altijd overtuigen van verder te "tweeten" of mij tips geven want ik snap er nog steeds geen jota van !!!

Gers Pardoel - Ik Neem Je Mee

Nooit te laat om dingen te ontdekken. Hij stond op Pinkpop en toen vond ik ik er niet veel aan ...
Maar ja, de dochter van vier komt er dan mee af en dan moet je wel ...
Tot we het clipje ontdekten .. En meteen overstag.
Dit is gewoon true love !!! Altijd verliefd tot op het einde van je dagen.
Schoooooooooooooon !!! Story of my live .. Alleen het huwelijk ontbreekt hier nog :o(

Instagram camera : hebben !

Gelezen in de Standaard :

Socialmatic, de Instagram-camera die enkele conceptontwikkelaars enige tijd geleden bedachten, zal binnenkort echt te koop zijn. Enkele privé-investeerders hebben zich achter het project geschaard en laten deze maffe camera in productie gaan.

Enkele weken geleden was de Socialmatic niets meer dan een concept, ontsproten aan het brein van de creatievelingen van ADR Studio. De camera ziet eruit als een Instagram-icoon, maar kan echt fotograferen, heeft een aanraakscherm aan de achterkant en kan zelfs de retrokiekjes meteen afdrukken met de ingebouwde printer.

Met de hulp van enkele privé-investeerders kan ADR Studio binnenkort niet alleen een werkend prototype maken, maar zal de Instagram Socialmatic ook echt in productie kunnen gaan.
Het is nog te vroeg om te kunnen zeggen wanneer en waar deze maffe instant camera te koop zal zijn, en hoeveel het gadget zal kosten, maar het is alleszins een speeltje om naar uit te kijken.

tIs echter wel zo dat wij een Polaroid camera hebben, die een dezer hersteld zal worden.
Soit ... Mocht dit hebbeding betaalbaar zijn dan is NIETS of NIEMAND nog veilig voor mijn oog en ben ik officieel verslaafd !!!!

De Efteling

De Efteling ... Zo meen ik mij te herinneren, een sprookjesbos dat werkelijk ELK kind super vind.
Maar, in tijdens van pc, i-pad, too many toys & stuff een risico. Want, welk klein kind kent nog de klassieke sprookjes ? Afwachten dus wat de Madammen er van zouden vinden.
De Efteling ... Als kleine deugniet herinner ik mij nog de dansende schoentjes. Niet zo zeer omdat ik deze zo geweldig vond maar eerder omdat ik toen niet beter vond een koprol te doen over de leuning en ei zo na tussen de schoenen te belandden. Soit ...
De Efteling ... Inkomprijs : EUR 33,- voor kinderen vanaf 3 jaar ! Auch ... slaat heerlijk tegen ! Ik begrijp niet dat een klein kind dezelfde prijs moet betalen als een volwassene.  Maar, zal wel aan mijn logica liggen die waarschijnlijk niet logisch is.  Gelukkig had ik dit weekend goesting om de gierige pin uit te hangen (zo zijn de Nederlanders toch ook met hun sleurhutten volgepropt met voeding) en koos ik voor bergen sandwiches, heerlijke cake, fruit en sapjes. Ne !

Het duurde eventjes voor we het Sprookjesbos gevonden hadden want het park is groot ... zéér groot en ik was heerlijk lui om het plan deftig te bestuderen.  En ja, in het tijdperk van snelheid en kleine kleuters die te snel denken groot te zijn, sloeg de verveling al snel toe. De dames wilden actie en attracties.  En net dan willen ze een boottochtje op het meer maken van ruim 30 minuten ... Grrr ...

Wisten vooral te bekoren; Langenek, Olle-bolle, de trol (of vond mama die vooral geweldig) en de Sprookjesboom (maar ja, daar heb je een film van !). 

Dankzij het interessante boottochtje, een licht verdwalen in het Sprookjesbos en het lang aanschuiven aan de autootjes,  kwamen we pas om 17u40 aan in het 1001-spektakel en ging de deur pal voor onze neus pottoe.  Auch ... Het park sluit "al" om zes uur en dat betekent dat de attracties al vanaf half zes sluiten (het was nochtans nog geen Nederland/Portugal). Mmmm ... mijn gevoelens over de Nederlanders zijn er niet door verbeterd.  De deur pal voor twee vierjarigen sluiten ... Leg het maar eens uit !!!

Neen, is het chauvinisme, een lichte Oranje-haat maar .. Plop weet mij (en mijn kinderen) momenteel meer te bekoren. Het kan uiteraard ook aan de opvoeding liggen, misschien moet ik de oude, klassieke sprookjes vanonder het stof halen.  Maar, eerlijk ... ik vond die sprookjes als kind altijd een beetje creepy ..

Modern Art@Kato's

Kato, modern art, june 2012

Soms ben ik gewoon HEEL trots op mijn meisje !!!!!