Jake Bugg - Lightning Bolt - Official Video

Ideaal redmiddel tegen een knoert van een ochtendhumeur !!!!

Intervallen : week 2

En hopsa; week 2 is alweer voorbij ..
En opnieuw een nieuwe leersessie intervaltraining. En eerlijk, het bevalt me wel .. Het is bizar maar ik loop ineens een pak meer ontspannen, net alsof ik dat schema ECHT nodig heb ... Geen gepieker meer over te snel/te traag, te hoge/lage hartslag. Neen, gewoon het papier afwerken en hop, klaar.
Heb bovendien het gevoel dat lopen een pak beter gaat, net alsof ik nu al sneller ben .. Ach, ik zal al wel sneller gekund hebben na 1,5 jaar rennen maar de klik in mijn hoofd is gemaakt ondertussen ...
Of je dit al echt een intervaltraining mag noemen weet ik niet, maar, een mens moet ergens beginnen ! En uiteindelijk moet ik naar 12 weken ... Het zal niet altijd bij zo'n tempo blijven ...
Belangrijkste is dat ik mij er goed bij voel, denk/voel dat ik vooruitgang maak en nadien een gezonde geest in een gezond lichaam ben !!!
De structuur en de mental coaching doet hier zijn werk !!!

.. Mocht je me vergeten

Mocht je me vergeten

Wil ik dat je 1 ding weet

Als ik kijk naar de kristalmaan
De rode tak van trage herfst bij mijn raam
Als ik bij het vuur gezeten
De ongrijpbare as neem
Of rimpelig lijf van brandhout

Weet je
Dat alles mij tot jou voert
Alsof alles mij tot jou voert
Alsof alles wat bestaat

Geuren, licht, metalen
Scheepjes zijn die varen
Naar jouw eilanden
Die me verwachten

Welnu dan
Als beetje bij beetje
Jouw liefde voor mij minder wordt
Zal beetje bij beetje
Mijn liefde voor jou minder worden

Als je me plotseling vergeet
Zoek me niet
Want ik zal je reeds vergeten zijn

Als ...

Neruda Pablo

Kapitein Winokio

Iemand op zoek naar Kapitein Winokio tickets voor nu vrijdagnamiddag in Gent?
Laat het mij weten ....
Wij kunnen wegens familiale omstandigheden niet gaan !!

Respect ...

Voor moeders die het ELKE dag alleen moeten klaren .. En sorry, dan heb ik het niet over de "co-ouderschap"ouders die hun kinderen de ene week wel en de andere week niet hebben.

Ik ben voorbije week gewoon weer zoveel jaren ouder geworden of op zijn minst weer zoveel extra rimpels en grijze haren bij.

Een werkweek, een Lief dat in het buitenland zit, en een kleine meid met zware griep !
Je mag dan nog zoooooo werken met een goede planning, het loopt dan gewoon simpelweg in het honderd.  Punt !

Vooral de nachten zijn dan dodelijk. Drie/vier keer eruit omdat de kleinste weent voor een tuut, een hoest, een fles, koorts, pijnstiller, te warm/te koud ... En dan de oudste die plotseling droomt over slechte clowns omdat ze carnaval heeft op school.  En dat nacht na nacht zodat je op nacht vier gewoon in coma ligt en je kind zelfs niet meer hoort hoesten en proesten (sorry sweeties).

Overdag lukt het nog hoor .. Alhoewel ik dan liever een "inktvis" zou zijn met acht armen, twee keer zoveel oren en handen ! Want, er is tennis, zwemles, school, carnaval op school ... er zijn de huishoudelijke taken die onderbroken worden door oa. doktersbezoeken. Het valt ook ineens op dat een mens wel heel veel wast en strijkt !!!! Er zijn kinderen die de eerste dagen woest zijn op hun papa en dan na dag twee beginnen te huilen om de papa en dat dan compenseren met de mama nog meer op te eisen !

Het leven gaat nu eenmaal verder ook al is 1 paar handen/benen op pad voor een week.
En als die week dan nog verlengd wordt omdat er een sneeuwstorm over The United of S raast, dan is het helemaal omzeep .. Want, dat stukje heb je dan net niet ingepland ... En dan is het chaos .. Als je op zaterdag moet werken.

Maar, gelukkig is er mijn mama !!!!!
En la mama, die stond er deze week voor haar dochter !
ELKE avond kookte la mama voor haar dochter, kleinkinderen en zichzelf en de papa ! ...
Er werd samen gegeten ... en vooral veel ge-aperitiefd en wijn gedronken
Er werd gelachen aan tafel met de zotte bekken van de kinders
En la mama was zo content .. Want deze week, heeft ze haar dochter gewoon VET gemest !!!!
Het enige waar ik dan wel niet zo gelukkig mee ben es dat Mamaatje mijn keuken omtovert tot een grote chaos waardoor P ook 's avonds laat nog zit te ploeteren om alles spik en span te krijgen.

Dus, bij deze wil ik mijn mama vereeuwigen op het eeuwige net als zijnde The Best Mother A Girl Can Have !!!!!!! (dat teveel aan kilo's ren ik er wel weer af)

Gangnam Style - PSY (Jayesslee Cover)

De Volwassen versie ...

Intervaltraining : week 1

Deze week mijn eerste intervaltraining. Het ziet er angstaanjagend makkelijk uit .. en toch was ik doodop ! Begrijpen wie begrijpen kan.

Ik geef toe, het is een moeilijke week. Lief zit in het buitenland, kleinste meid heeft griep, werken ... en daarbuiten tijd maken om het schema te volgen. Maar dan nog ...

Deze training lijkt op papier zo makkelijk en toch liep het zweet me van het lijf ! Wat ik wel een voordeel vind, ik loop echt naar die grenzen toe ... Toch een mooi hulpstukje !!!

Heb deze week gemakkelijkheidshalve gekozen voor de loopband op de fitness, gewoon om mij te focussen op die hartslag. Ben het niet gewend om naar 169 te lopen ... Had nu al het gevoel dat ik doodging terwijl het buiten een makkie lijkt.


 Het lopen is nog steeds een mysterie voor mij maar wie weet, lach ik ooit met mijn tweets/postjes wanneer ik eindelijk slaag in een eerste halve of hele marathon. Want, wat ik altijd geleerd heb : never give up, never stop dreaming !!!

Antwerpen : Urban Trail

Vorige maand op kantoor .. Een collega komt mij dolenthousiast vertellen dat hij mee doet aan een nieuwe wedstrijd in Antwerpen "The Urban Trail", een wedstrijd van 12K langs en door de schoonste plekken van Antwerpen.

En ja, als fervent liefhebber van "A" schiet ik direct in gang en schrijf me zonder veel nadenken in; als ik de 16K kan, past dit zeker in het traningsschema, peulenschil.

Wat ik op dat moment nog niet weet, is dat de route ook trappen aandoet, heel veel trappen ... En dat 12K lopen dat wel heel anders zal aanvoelen.

Ondertussen is het volledige parcours bekend, zijn de inschrijvingen volzet en word ik dus op zondag 17 maart verwacht aan Het Steen in loopoutfit om te zwoegen op trappen, tunnels etc.  Maar, ... Ze garanderen dat je het niet voelt omdat je zo opgaat in al het pracht van de Stad !

En nadien ontvang ik een lekker ontbijtje ... Een toptijd zal het alvast niet worden, wel een harde training in het verstevigen van de billen !!!! Hopelijk zonder blessures ...

Mmmm ....

http://sport.be.msn.com/antwerpurbantrail/2013/nl/

Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe

Ik zit met ne -flash mob- in mijn hoofd.
Hier moet je toch een blaft van een danskeu op kunnen maken ...
Mmmm, onthouden

Stof tot nadenken : de carriere !!

Artikel uit Netto !!!!

Ze delen alles: carrière, liefde, agenda, gezin en kinderen. Als man en

vrouw er allebei een topcarrière op nahouden, betekent dat: balanceren

tussen een razende drukte op het werk en een strak geplande privéagenda. 

“Enkele jaren geleden spraken mijn man en ik af op luchthavens, tussen

twee continenten in.”

Bernard Frenay (47) en Hadewig De Corte (39) hebben een hectische ochtend

achter de rug. “Vanmorgen moest onze kinderoppas met een van de kinderen

naar het ziekenhuis. We hadden een zorgvuldig in elkaar gestoken planning,

zoals altijd, maar die mocht meteen de prullenmand in. Het was even

vloeken, maar dat doen andere paren met kinderen soms ook, denk ik. Wij

misschien iets meer, maar dat weet je als je allebei een topcarrière

hebt”, zegt Hadewig. Zij en Bernard Frenay zijn al zeven jaar een paar. 

Een ietwat ongewoon paar: hij is rustig en bedaard, zij barst van de

energie en gesticuleert druk als ze praat. “Een Duracell-konijn”, noemt

hij haar met een grijns. Frenay is ‘head of Finance, Procurement &

Facility Management’ bij Euroclear, de grootste specialist ter wereld in

de afhandeling van effectentransacties, De Corte mag ‘chief operations

officer’ genoemd worden bij het Nederlandse concern Wolters Kluwer. Samen

hebben ze drie kinderen van één, drie en vijf jaar oud. Hij heeft nog twee

kinderen van 19 en 21 uit een vorig huwelijk. Zij was tot voor kort ook

voorzitter van het Brusselse cultuurhuis De Warande. En allebei sporten ze

elke weekdag een uur lang. Zij zwemt, hij loopt.

Energie moet je er ongetwijfeld voor hebben, maar energie alleen volstaat

niet. “Je moet vooral goed kunnen organiseren. Dat is precies wat ik doe

in mijn job en waar ik goed in ben”, zegt Hadewig. “Een goede organisatie

is echt héél belangrijk. Ook als er onverwachte dingen gebeuren, zoals

vanmorgen. Of zoals vorig jaar, toen ik zwaar ziek was. Ik heb twee

operaties aan mijn hoofd moeten ondergaan, om een tumor weg te halen. Ik

ben zes maanden buiten strijd geweest. Makkelijk is dat niet, maar

uiteindelijk moet je ook dat gewoon organiseren. Dat is de sleutel tot

alles, als je allebei een topfunctie hebt.”

Improviseren

Claire Tillekaerts (55) en Dirk Brossé (52) kunnen dat beamen. Zij is

sinds midden vorig jaar ceo van Flanders Investment & Trade (FIT), hij is

een bekende componist en dirigent, en sinds 2010 artistiek leider van het

Chamber Orchestra of Philadelphia. Allebei reizen ze de wereld rond voor

hun werk. 

“We hebben elkaar tien jaar geleden leren kennen. Claire was

toen nog geen algemeen directeur bij FIT. Twee topcarrières, dat zou nooit

gelukt zijn, mochten we elkaar vroeger hebben leren kennen. Ik heb nooit

kinderen gewild, omdat ik wist dat het moeilijk te combineren zou zijn”,

vertelt Dirk. “Nu heeft Claire wel twee kinderen met haar vorige man, die

overleden is, maar dat zijn twintigers die op hun eigen benen staan.”

Claire en Dirk investeren allebei zwaar in hun carrière. Ontspanning, daar

hebben ze soms amper tijd voor. Claire: “Het was van meet af aan duidelijk

dat we allebei voor een carrière zouden gaan. We zijn twee sterke

persoonlijkheden die heel veel plezier beleven aan wat we doen. Je moet

daar de consequenties van aanvaarden. Je ziet elkaar minder dan andere

paren, en je moet alles tot in de puntjes organiseren. Het vergt energie,

maar dat nemen we er graag bij. Het is natuurlijk altijd een beetje een

sprong in het duister als je eraan begint. Niemand zegt: ‘En nu gaan we ‘s

allebei aan een topcarrière beginnen’. Toen we elkaar leerden kennen,

wisten we niet dat ik ceo van FIT zou worden en dat Dirk in Philadelphia

zou werken. 

Je moet je aan die nieuwe situaties kunnen aanpassen. Nu ben

ik bijvoorbeeld 40 procent van de tijd in het buitenland, terwijl Dirk ook

vijf maanden per jaar weg is. Je moet telkens weer bekijken hoe je dat kan

organiseren. Er zijn veel praktische beslommeringen waar je rekening mee

moet houden, van het huishouden over koken en strijken tot het onderhoud

van de tuin. We hebben dan wel een huishoudster, maar als je het echt druk

hebt, moet je soms improviseren. Enkele jaren geleden, toen Dirk veel op

tournee was, spraken we soms af op luchthavens, tussen twee continenten

in.”

Herkenbaar, vindt Sandrine Meyfret, een Franse sociologe en

managementcoach die met ‘Le couple à double carrière’ een boek schreef

over paren waarvan beide helften een topfunctie hebben. “Ik heb voor mijn

boek gesproken met tien zulke paren. De rode draad in die gesprekken was

dat ze eraan begonnen zonder goed te beseffen wat het allemaal inhield. Ze

rolden erin, en ze leerden al doende. Logisch, want een paar met een

dubbele topcarrière is een nieuw fenomeen, dat in de loop van de jaren 80

en 90 ontstaan is. Er zijn geen rolmodellen waar je iets van kan leren.

Nochtans is het iets dat we in de toekomst steeds meer zullen zien, want

steeds meer vrouwen hebben een topfunctie en bouwen hun eigen carrière

uit.”

Werk (ge)en privé

Organiseren is dus het sleutelwoord, maar dan moet je ook zelf je agenda

kunnen sturen. Hadewig De Corte: “Hoe hoger je functie, hoe meer je dat

kan, denk ik. Bij veel bedrijven verwachten ze ook al lang niet meer dat

je van 9 tot 5 aan je bureau zit, maar wel dat je resultaten haalt. De

assistentes van mijn man en van mezelf kunnen er dus voor zorgen dat onze

agenda’s goed op elkaar afgestemd zijn. Sinds kort letten we er ook meer

op dat we nog wat ‘quality time’ hebben als paar. Dat moet, want voor je

het weet, heb je geen tijd meer voor elkaar. We gaan binnenkort een weekje

samen op reis, voor het eerst sinds de kinderen er zijn. Daar moet je echt

aan werken, want anders komt het er niet van.”

Het thema is aangesneden: de balans tussen werk en privé. Een heikel punt

voor veel mensen. Zeker voor hoogopgeleiden, bij wie de grens tussen werk

en leven soms flinterdun is. Claire Tillekaerts lacht even. “Wij kennen

dat niet, een balans tussen werk en privé. Dirk en ik werken allebei zeker

80 uur per week. Ons werk komt op de eerste plaats, punt uit. Ik moet

zelfs toegeven dat ik amper weet wat ontspannen is. Ik heb onlangs een

iPad gekocht om zoveel mogelijk verloren momenten te benutten. Zelfs als

ik even naar buiten kijk om van de natuur te genieten, ben ik met mijn

mails bezig. Dat moet ook, want anders raak ik niet rond. Ik ben dikwijls

weg van zeven uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds. Ik heb daar geen

probleem mee. Ook dat is een kwestie van keuzes maken. Wie dat niet kan,

moet er niet aan beginnen.”

Dirk Brossé moet dan weer toegeven dat hij soms een hoge prijs betaalt

voor zijn carrière: “Ik zie mijn vrouw niet veel. Bovendien hebben we

amper tijd voor vakantie, omdat het zeer moeilijk is om op voorhand te

plannen. Altijd weer komt er onverwacht iets tussen. Allebei zijn we voor

onze tijdsindeling namelijk nogal afhankelijk van anderen. Vorig jaar zijn

we daardoor maar negen dagen op reis gegaan. Te weinig naar mijn zin. Ook

met vrienden afspreken is moeilijk. In 2005 had ik er even genoeg van. De

boom in met alles. Ik wou anders gaan leven. We zijn allemaal gek, zei ik

tegen een medewerkster. Ik vond dat ik te veel miste in het leven, maar

twee weken later was ik toch weer bezig. Het blijft me dus aantrekken,

ondanks alles. Ik betaal een hoge prijs, maar ik betaal hem graag.”

Ook Bernard Frenay moet beamen dat er voor mensen in een topfunctie geen

duidelijke scheidingslijn is tussen werk en privé. “Tijdens de week werken

mijn vrouw en ik twaalf uur per dag. We proberen onze kinderen ‘s avonds

nog wel in bed te stoppen, en in het weekend proberen we er helemaal te

zijn voor hen. Al zijn we ook dan beschikbaar voor ons werk, natuurlijk.”

Zijn vrouw Hadewig vult aan: “Het is zeker vol te houden, maar af en toe

moet je evalueren. Doen we niet te veel? En soms moet je ook toegeven dat

je te veel hooi op je vork genomen hebt. Ik heb onlangs bijvoorbeeld

beslist om niet langer voorzitter te zijn van De Warande. Dat viel niet

langer te combineren met mijn gezin en mijn job bij Wolters Kluwer.”

Delegeren

Drukke agenda’s vallen te beheren als je met twee bent. Maar dat verandert

zodra er kinderen zijn, vertelt Sandrine Meyfret. “Kinderen krijgen is

vaak een kantelpunt. Een koude douche ook, omdat het leven dan ingrijpend

verandert. Er komt een abrupt einde aan de spontane modus vivendi die

typerend is voor paren zonder kinderen. Plots moeten ze zich afvragen

hoeveel tijd ze vrijmaken voor hun kinderen en welke plaats die krijgen in

hun leven.”

Bernard Frenay: “Kinderen maken het niet makkelijker, dat is duidelijk,

maar ook daar vind je een oplossing voor. We hebben een voltijdse

kinderoppas, die ook het huishouden doet. Het helpen opstaan van de

kinderen, hen aankleden, te eten geven, hen naar school brengen, hen

afhalen, met hen spelen: dat is allemaal uitbesteed. Een serieuze

financiële investering, maar die keuze moet je maken. Als je een

topfunctie hebt, kan dat. In een eerder stadium van onze carrière zou dat

niet gelukt zijn.” 

Bernards vrouw Hadewig vindt dat er geen andere optie

is: “Een dag telt slechts 24 uur. Je kan niet alles zelf doen. Dit is dan 

ook een raad die ik zou willen geven aan alle mensen in ons geval, en aan

vrouwen in het bijzonder: wees bewust van wat je belangrijk vindt en kies

voor het leven dat je wil. Denk niet dat je alles zelf kan doen. Besteed

dingen uit. Veel vrouwen kunnen dat niet, heb ik de indruk. Ze krijgen

schuldgevoelens wanneer ze niet zelf hun kinderen opvoeden. Vergeet dat, 

het is absoluut noodzakelijk om te delegeren. Trouwens, ik vraag me af of

werkende paren die wel zelf de was en de plas doen zo veel méér tijd

hebben voor hun kinderen. Je moet hen liefde geven en steunen, maar je

moet ook duidelijk maken dat het leven niet alleen om hen draait.”

Knopen doorhakken, is dus de boodschap. Afwegingen en keuzes maken. En

vasthouden aan die keuzes. Claire Tillekaerts: “Dat is wellicht het

belangrijkste, dat je vooraf alles bespreekt met elkaar en duidelijk maakt

wat je individuele ambities zijn.” Dirk Brossé: “Ik herinner me dat we

negen jaar geleden op Kreta een serieus gesprek hadden met elkaar. Claire

wou toen beginnen als algemeen directeur bij FIT en het was duidelijk dat

ons leven daardoor grondig zou veranderen. Claire had toen net borstkanker

gehad en ze wou voor zichzelf tonen dat ze het nog kon. Wel, wij hebben

toen niet lang gediscussieerd over die beslissing. Ze moest haar passie

volgen, vond ik. We hebben er nog geen minuut spijt van gehad, ook al

brengen we nu minder tijd door met elkaar. Ik heb veel respect voor wat ze

doet, en omgekeerd. Onze relatie heeft een heel solide basis. Op dezelfde

manier hebben we beslist dat ik een contract zou tekenen in Philadelphia

en een manager in New York onder de arm zou nemen die me kan plaatsen bij

grote orkesten in de Verenigde Staten. We weten van elkaar waar we mee

bezig zijn.”

Een carrière in sprongen

Soms vergt een dubbele carrière ook persoonlijke opofferingen, vindt

Hadewig De Corte. Ze kreeg vorig jaar het voorstel om een topfunctie in de

financiële wereld in Luxemburg uit te oefenen. Helaas niet te combineren

met haar gezin en met de carrière van haar man. “Je moet daarover

overleggen, anders loopt het fout. Je houdt zo veel mogelijk rekening met

de carrière van de ander. Je bent immers een paar, en je hebt een gezin.

Het zou onredelijk zijn om daar plots over te beginnen jammeren.”

Ook Sandrine Meyfret merkte dat de paren die figureren in haar boek

opofferingen deden voor elkaar. “Ze toonden een zekere souplesse in hun

carrièreplanning. Als één van beiden bijvoorbeeld de functie van ceo

aangeboden krijgt, is het voor de ander op dat moment niet mogelijk om een

gelijkaardige functie op te nemen. Het is dan ook geen uitzondering dat de

topcarrière van zulke paren sprongsgewijs verloopt: ze kijken er op een

niet-lineaire manier tegenaan. Net daarom is het voor bedrijven belangrijk

dat ze die mensen zo veel mogelijk flexibiliteit geven en hen mogelijkheid

bieden om hun agenda zo veel mogelijk zelf in te vullen, om te vermijden

dat ze plots andere oorden opzoeken.”

Hadewig De Corte geeft toe dat twee topcarrières binnen hetzelfde gezin

soms moeilijkheden en spanningen met zich meebrengen: “Het zet druk op

onze relatie, dat is duidelijk. Er zijn momenten dat je bijna explodeert.

Zolang je genoeg stoom kan afblazen, lukt het, hoewel het ritme echt zwaar

is. Maar goed, ik zou onuitstaanbaar zijn als ik niet meer zou kunnen

werken.”

Sandrine Meyfret: “Spanningen zijn normaal. Elk paar in zo’n situatie

maakt al eens een crisis door. Je beseft niet hoe zwaar en vermoeiend het

is, vertelde een man me. Het is echt heel intens.” Hadewig De Corte: “Toch

genieten we van ons leven, voor alle duidelijkheid. We kunnen allebei doen

wat we willen. Individueel en samen. We hebben ons eigen lot in handen,

ook als er problemen zijn.”

Sandrine Meyfret is op 25 en 26 april aanwezig op het JUMP Forum in

Brussel om te spreken over het thema 'Koppels met een dubbele

topcarrière'. Meer info op www.forumjump.be.

Tekst Dominique Soenens

Fotografie Yves Coussement

Lopen : nieuwe uitdaging : snelheid

Gisteren heb ik mij fysiek laten testen om te zien of ik Uberhaupt mag blijven rennen.
Want, beste mensen, .. Ik kom uit een familie met hartfalen.

En vermits ik stilaan graag mijn grenzen wil verlengen, leek het mij een verstandig idee om dat hart ed. te laten nakijken.

Het resultaat was verrassend ... Het is nog niet zo slecht gesteld met de conditie en ondertussen is het ook duidelijk waarom ik geen vooruitgang maak op snelheidsvlak ...

Het grootste probleem is dat ik nog steeds loop alsof ik vet wil verbranden. Met andere woorden, het zit een beetje fout tussen mijn oren.  Ik mag dan al 35K of meer per week afleggen, als ik vasthoud aan hetzelfde tempo aan een lage hartslag .. Tja ...

Maar, op die manier ben ik mijn zwangerschapskilo's kwijt geraakt, want traag en laag lopen aan lage hartslag zorgt voor vetverbranding en in mijn geval aan zeer snel gewichtsverlies. En vermits er 24 Kg afmoest, was er flink wat werk aan de winkel.

Dit zorgde uiteraard voor de nodige frustraties want, ik wil liever sneller als 10k/u en dat lukt(e) maar niet.

En, na mijn fysieke testen, blijk ik daar wel toe in staat ! Conditioneel gezien ben ik ondertussen in staat om 12k/u te rennen, helaas, moet ik ik meer vertrouwen krijgen en van die lage hartslag-dwang af geraken.

Gisteren ook, een looptest op een loopband, toch een ding dat mij vertrouwd is. Op een gegeven moment wordt de snelheid opgedreven tot 13,5 K/u .. Tja, het doet mij dan zoooo bibberen dat ik na twee minuten stop ... Gewoon omdat dat stomme getal er staat !

Zelf dacht ik altijd dat hoe ouder je bent, hoe lager je hartslag moet zijn.
Dus, als ik 12k of 14k ren, doe ik dat aan zeer lage hartslag.  Je ziet mij dan bijna over de straat kruipen van traagheid maar alles voor de lage hartslag.  Helaas moet je dit geen drie of vier keer per week doen want dan geraak je geen stap vooruit.

Zo ook de Ten Miles vorig jaar ... Het was een training in lage hartslag. Heb ze toen ook in een enorm traag tempo uitgelopen aan een gemiddelde hartslag van 146 s/m. En dat hoeft blijkbaar niet tijdens een wedstrijd.  En ja, ik stapte dan ook te fris over de finish, het leek alsof ik net gestart was ! En dat is natuurlijk niet het gedachtengoed van een wedstrijd !

Tijdens een wedstrijd mag je gerust je tempo zodanig opdrijven waardoor je in mijn geval gerust al van bij de start naar 170 s/m mag gaan. Ja, deeeeeuh .... Hier had ik uiteraard geen idee van !
Helaas zit het tussen die twee oren fout, want mijn hersenen linken 170 s/m aan hartfalen ...

Soit, ik heb nu ondertussen een 12 weken schema gekregen met daarin intervaltraining en eindelijk ook een schema met duidelijke vermeldingen naar welke hartslag ik mag gaan in mijn eigen situatie .. Een schema op maat, die ervoor moet zorgen dat mijn conditie en snelheid verbeterd, die mij meer zelfvertrouwen geeft en die eindelijk afstapt van de vetverbranding ... Want eerlijk ? 58 Kg voor iemand van 174 cm groot, die hoeft niet meer zo nodig vet te verbranden.

Hopen vanaf nu dat er geen sneeuw meer arriveert, niet te veel regen en wind, een niet overvolle agenda zodat ik niet meer vergeleken wordt als een wandelaar tijdens het lopen !
En dan ? Verrassen ...

Trouwen : het kapsel

Ladies ...

Nu ik hier toch de trezebeze uithang, ga ik meteen maar verder met mijn "trouwenblog"
Mijn lijst wordt verder afgevinkt, organisatorisch is er echter nog niets in orde !

Deze ochtend zat ik bij de kapper en dacht ik ineens aan HET Trouwkapsel !
En dames .. Dit is ne moeilijke, nog véél moeilijker als een "Pak Wit" kiezen ...

In mijn situatie al helemaal lastig want ... ik heb nauwelijks haar op mijn hoofd staan ... Kort en rood !
Als je dan in een impulsieve bui beslist om te trouwen, heb je een probleem !

Want .. elk boekje dat je vastneemt, je ziet altijd van die bruiden met van die wiskundig opgestoken haarkapsels met kraaltjes en lintjes en ne sluier.  Ge kent het wel zo'n kapsel waar de kapper in kwestie uren zoet mee is en waar je dus wel even rekening mee moet houden in uwen "trouw-draaiboek" !

In mijn geval is het kapsel dus al een hopeloze zaak ... Tegen eind dit jaar ga ik alvast geen weelderige bos krullend haar kunnen toveren tenzij ik resoluut kies voor een pruik (dat is nog eens een idee) of extensions (lelijke en soooo marina).

Heb totaal geen idee welke richting ik uitmoet met mijn haar, laat staan of ik uberhaupt tijd zal maken om naar een kapper te gaan .. Een "deux-minute-après-le-lit" look lijkt me veel origineler en stoerder.
Ben bovendien ook gezegend met een viertal weerborstels wat de totale look erg sexy maakt !

Maar, voor de ladies die in een wit pak willen trouwen, plan die trouw gewoon drie jaar op voorhand zodat jullie haar kan groeien en jullie een knoert van een wiskundig kapsel kunnen dragen !!!

Als ik de baas zou zijn ..

... Van dit apenland ...
Zou het heel wat simpeler worden :

-afscheid van Beatrix zou meteen een reden zijn om Willem ook Koning van België te maken. Er zit precies wat meer in da Hoofd dan het lege schuim van onze Prinsen
-de dotaties zouden meteen afgeschaft kunnen worden want in Nederland verdienen ze zelf hunne kost
-algemene voertaal Nerderlands, staat buiten kijf en ja, een dialect zie ik nog door de vingers ... Ik houd wel van het Limburgs en Gents
-meteen gedaan met al die partijen en regeringen in ons land, is de begroting ook ineens geregeld want levert ons flink wat kostenbesparingen op
-weg met 65% van de ambtenaren die dan meteen zoals al de anderen "echt" moeten werken
-geen zever meer over een Fyra of Scheldeverdieping; alle onderhandelingen gebeuren in "pijs-en-vree" met karnemelk en Belgische chocolade
-het belgennederland zal meteen een pak sterker staan op economisch vlak waardoor het eindelijk kan concurreren met Merkel enco. Zodat wij ook eens wat druk kunnen zetten met onze industrie en sterhavens

Alleen ... De kleur ... Ik twijfel nog over de kleur ... Want eerlijk? Van dat oranje word ik niet wild ....

Lopen : nieuwe schoentjes

Nieuw Jaar, nieuwe kilometers, nieuw PR's, nieuwe ontdekkingen .. Nieuwe schoenen !
En ben ik daar even teleurgesteld ...

Ben een Saucony fan; heb er nu net mijn derde paar versleten. Ze waren aan vervanging toe mijn maatjes .. Begon last te krijgen van mijn knietjes, het leek alsof ik gewoon blootvoets liep etc.

Super enthousiast naar de Running Center om binnen de vijf minuten buiten te staan met nieuwe, nagelwitte, lelijke loopschoen !

Niet dus .. Saucony heeft namelijk beslist om de gehele schoen te veranderen ..
De hiel werd verlaagd van 12mm naar 8 mm, ze zijn iets breder vooraan .. Kortom, een hele andere schoen.

Passen en lopen en filmen is de boodschap. En ... een ware nachtmerrie, het zat niet lekker;
Ze zaten te krap .. Dus een maatje groter. Nu dit betekent voor mij dus ondertussen een schoen in maatje 42 !!!!!!! Pech hebben natuurlijk want de grotere maat zat te ruim (of te breed vooraan).

Problemen alom .. Had op dat moment al geen zin meer in passen, de kopzorgen staken al meteen de kop op.  Op zoek naar iets anders .. Brooks dan maar. Passen, lopen en filmen .. Ook hier weer het gevoel dat de schoen te krap zat maar hier paste het "maatje meer" weer wel.

Vol twijfels 130 euro neergeteld voor mijn nieuwe paar en huiswaarts ... Ondertussen liggen mijn nieuwe loopschoenen nieuw te wezen in hun doos .. Ik durf er niet mee gaan lopen. Schrik dat lopen niet zal lukken, schrik voor blessures .. Allez, ja, angstig dat het niet zal klikken met mijn nieuwe loopmaatjes.

Hierdoor blijf ik rennen met schoenen die "op" zijn, zorgen voor blessure-leed ... Ben ik nu een gewoonte-beest ? Ik weet het niet ... Het wordt stilaan duidelijk dat ik niet houd van verandering !

Trouwen : het kleed !

Iets waar alles "meisjes" naar uit kijken; het trouwkleed !

Ieder meisje wil in een prinsessenkleed trouwen .. Dat is gewoon zo ... Als je een bruid zie, zie je nauwelijks een gezicht, neen, je ziet 1 groot pak, wit, satijnen pak omhulsel .. Het doet mij soms denken aan die sumo worstelaars in van die pakken met een helm ... Of het bekende Michelin manneke.

Ik ben ook  geen meisje meer; ik ben een + 35-jarige vrouw (dit klinkt eng) die twee kinderen op de wereld gezet heeft ... Die al tien jaar samenleeft met haar Lief, overgeschakeld is naar het klassieke "huisje-tuintje-kindje" patroon.  Ik ben al lang geen prinses meer, overigens ook nooit geweest.  No, no, keep it plain and simple !

Ik ging mij er dus ook weer zeer makkelijk van af maken ... Trouwen doe ik in een King Loui kleedje of een Who's That Girl kleedje .. Makkelijk toch; niet zo duur, je kan je "botten" eronder dragen, lekker makkelijk om te bewegen, springen, achter je kinderen aanlopen.  Geen stress wanneer je erop morst, wanneer je kinderen erop morsen, wanneer je je kinderen moet dragen .. En, belangrijker nog ... Recyclage .. Want, in godsnaam, wat doe je met je trouwjurk ???? Je draagt het ding ene keer en dan verdwijnt het in zo'n chique zak en leg je het op zolder. Want, mensen, zo'n kleed past niet eens in mijn klerenkast !

Helaas is de visie "ik ga het mij makkelijk maken" weer zeer naïef ... Want, ach .. Is het niet ook een beetje jouw dag ????

Dus, na de datum kan je beter al even stil staan bij je kleed dames ...
Uiteraard ga ik hier niet verklappen in wat voor kledij ik ga trouwen ... Een broekpak, jogging, rok, kleedje, zwart, rood, ... Misschien ga ik zelf wel iets in elkaar flansen, ah ja, ik heb nog een jaar ...
Het zal alvast geen Michelinpak worden !

Trouwen : de Datum

Sorry .. Too busy met het plannen van een trouw ...
En mensen, had ik het op voorhand geweten ...
Nen trouw is voor mensen met stalen zenuwen !
En ik heb dat niet, neen, ik ben een super ongeduldig en perfectionistisch wezen en dat is een probleem.

Een trouw, goh, dat zou bij mij D+1 moeten geregeld zijn .. Tot in de puntjes natuurlijk.
En dat gaat niet.

Maar, beste bloggertjes, vanaf nu word ik de perfecte weddingplanner !
Die van Regi heeft er ook een boek over geschreven; ik doe mee ...

Mijnen blog zal een andere dimensie krijgen .. Eentje van romantiek, creativiteit en vooral ... Zenuwen.
Af en toe zal ik u doen verlekkeren van alles wat bij nen trouw te regelen valt ..

Het eerst belangrijke punt ... Wanneer plan je je trouw.

Van zodra je bekend maakt dat je trouwt, krijg je direct de tegenvraag "wanneer". In 1 enkele zin bijna.
Tja .. euh ... nog niet bij stil gestaan eigenlijk.  Ergens dit jaar, volgend jaar ... Niet gehaast he mensen, na tien jaar ...

Helaas denkt je omgeving er anders over; als je openbaar maakt dat je trouwt, moet je eigenlijk de datum ook al kennen. Dus mensen, doe het niet op een impulsieve manier zoals wij want het komt niet goed ... Ik werd op 21 december gevraagd

- Handig van mijn lief want dit was de dag dat de wereld ging vergaan; zei ik neen en viel de wereld was het niet eens zo erg -

We wijken af .. Op 21 december werd ik gevraagd en tot op vandaag weten we niet wanneer we trouwen. Volgens het Protocol, de etiquette - whatever - zijn we dus monsterlijk te laat.

En het is niet eens zo moeilijk .. Ik wou nooit trouwen in ze zomer .. A) het is dan te warm B) wij hebben toch altijd regen. Initieel werd het 2014 maar mensen, dat is nog twee jaar .. En, eerlijk .. Onze oudjes worden ook niet jonger en twee jaar, mensen, voor hun is dat lang hé .. En wette; als ik dan de romantische wil uithangen, moeten mijn mama en papa aanwezig zijn !

Trouwen dan maar in de herfst, onder het moto A) beter weer als in de zomer B) prachtige herfstkleuren, ideaal voor de foto's.  En dan hé, dan ga je op zoek naar een zaal (daarover later meer) en verschuift die datum want A) de zalen zijn volzet B) je vindt DE zaal niet ...

Je verschuift dan stilaan naar december maar A) Sinterklaas B) examen C) verjaardagen D) Kerst E) de dag van de onnozele kinderen ..

Die van Trouwzaal X vond het trouwens een geweldig idee "Waarom trouwen jullie niet op de dag van de onnozele kinderen" ... Ik vind jullie hierin wel passen .. (boenk, die zat).

Of we al dan niet op de dag van de onnozele kinderen gaan trouwen, laat ik nog even in het midden. Ik wil je gewoon even mee geven dat een goede Time-Management aan de orde is de dag dat je je Lief ten huwelijk vraagt !!

Jonathan Jeremiah - Lazin' in the Sunshine

Yummie ... Als dit 's morgens draait, ben ik mijn ochtendhumeur meteen kwijt !

Jonathan Jeremiah - Happiness

Deze krijgt me ook altijd klein ...

Ben Pearce - What I Might Do (Original Mix)

Een "vette" schijf ..
On the list for ... love ...
Allez, ik bedoel voor op ons feest he ...

Nog eens een zaag ... Bart en Kris over The Ten

Vorige week verscheen er een artikel over The Ten Miles in Antwerpen en Bart De Wever.
Bart wil niet alleen een snellere tijd neerzetten maar ook een wedstrijdje winnen van Kris Peeters.
Meteen na publicatie onstond er een hele hetze op een forum over dit artikel.

Bart loopt te traag, Bart wandelt, Bart is alleen uit op populisme, Bart haalt de finish niet etc.
Awel .. als ik die opmerkingen lees, keert mijn maag om ! Meteen ga ik dan ook in de aanval ...

- Bart liep een dik 1,5 jaar geleden niet, was ronduit dik en leefde ongezond
- Bart liep vorig jaar zijn eerste Tien Miles in 2u06 ... So what ? Hij "liep" ze uit, weliswaar aan een traag tempo maar het is hem gelukt. Hij liep duidelijk met verstand en ging niet voor een snelle tijd.
- Bart staat een jaar later verder en wil de Tien dit jaar uitlopen in 1u36 ... Nog steeds blijkt dit voor vele lopers "wandelen".  Domme idioten ... ongeveer Tien km/uur traag ?????
- Hij heeft zijn levensvisie verandert : eet gezond en sport .. doe het hem maar na met zo'n druk agenda
- Zijn doel is de Tien sneller lopen dus ja, hij mag gerust wat competitie aangaan met anderen daar is naar mijn gevoel niets verkeerd mee ... Triggert alleen maar om te verbeteren
- Hij geeft het voorbeeld voor velen .. In plaats van 's avonds in uwe luie zetel te hangen met een dik vet pak chips zouden er meer mensen moeten bewegen en gezonder leven

- Dat ze de politicus Bart nu even opzij plaatsen voor sporter Bart
- Ja, ... Het is goede reclame voor Antwerpen, so what ??????

Ben ik nu Pro Bart ? Neen .. Maar, een beginnend loper die met goede voornemens begin januari gestart is met een Evy programma voor 5KM zal zich wellicht al een pak minder goed voelen in zijn goede voornemens.

Dus mensen ... Laat u niet ontmoedigen door hen die marathons lopen binnen de 3u ... En mensen zoals u en ik beschouwen als wandelaars ... Deze mensen zijn misschien ook ooit gestart met Evy haar eerste 5KM en zijn vergeten hoe pijnlijk het is om die eerste 5 "uit" te lopen aan een gezond maar traag tempo !!!

Zelf was ik in mijn leven voor mijn koters een fervent (koers)fietster ... En ja, ik had een basisconditie maar ik herinner mij dat ik bij Evy goesting had om mijn i-nano tegen een boom te keilen van frustratie omdat ik na 3KM buiten adem was .. En kijk ... Vandaag de dag loop ik 10KM en meer, niet altijd even snel maar ik geniet, maak mijn hoofd leeg, voel me goed in mijn vel, ben ruim 30 kg kwijt gespeeld (zwangerschapskilo's maar kom), eet gezonder en sta - soms - positiever in het leven !!!!!

'The Motherhood' feat. Fiat 500L

Featuring P.
Voor zij die me beter kennen ...

50 shades ...

50 shades of Grey ..

Een half jaar geleden had ik nog niet van deze hype gehoord ...
Ja; sorry, ik volg de Boeken Top 10 nu eenmaal niet omdat ik zo mijn eigen manier van boeken aanschaffen heb en ja, ik leef op een ander planeet !

Deze zomer in Frankrijk zat ik na een week al door mijn boeken. Met nog een week te gaan, vonden we in Antibes een Engelstalige Bookshop.  Daar op een tafel lagen de Twilight Boeken en De Shades Boeken.  Van beiden had ik toen nog nooit gehoord.

Omdat ze vrij goedkoop waren en ik hoge nood aan boeken had, besloot ik ze te kopen.
De Twilights heb ik nog snel-snel veroberd; de Shades lieten op zich wachten.
Ook dan nog geen idee over wat de boeken gingen ...  En neen, ik had ook de achterflap niet bekeken bij aankoop !

En overal zeulde ik het eerste boek mee en elke keer opnieuw kwam ik er niet toe het te lezen. Ondertussen dankzij "Astrid" toch al geïnformeerd dat het boek sexueel getint was. Maar ja, Astrid vertoeft in Amerika en de Amerikanen zijn heiliger dan de Paus toch ?

Links en rechts toch nog wat andere commentaren gelezen en ondertussen overwon de nieuwsgierigheid het boven het tijdgebrek.  Wat ik van het boek vind vragen de mensen ...
Moeilijk ...

Ying and Yang

- Het Engels trekt op niets, het is geen boek met hoog Engels literatuurgehalte

- Gelukkig de Engelse versie(s) gekocht want blijkbaar is de vertaling nog slechter

- Choquerend ja en nee ... Ik ben een gezond meiske in een gezond lijf; het boek laat me niet onbewogen ... Het domein is mij onbekend ...

- Het boek typisch voor vrouwen ? Goh .. Misschien wel ja ... Ik zie een man dit boek niet gauw lezen maar, dan moeten de mannen er ook geen kritiek over geven.

-Hoog literair is het niet maar het is ook geen goedkoop stationsroman à la Konsalik.  De mannen zouden beter hun tong inslikken want ik kan mij er wel in vinden dat het boek enigszins stimulerend werkt onder de lakens !!!

- Moet iedereen het lezen ? Wat mij betreft wel ... Het boek kan gelezen worden door de Flair/Libelle-lezeres maar even goed door mensen die graag boeken lezen met diepgang.  Verwacht echter geen hoogstaande Engelse woordenschat of volle zinsconstructies.  Moet dit overigens bij dit type boek ?

- Nieuwe hype ? Euh ... dit boek is al vrij extreem; een hype hier rond bouwen zoals oa. gebeurd is met de boeken van Dan Brown zie ik niet direct gebeuren.

- Verfilmen ? Liever niet ... Dit krijgen ze in Amerika nooit door de filmcensuur en is volgens mij gewoon niet toonbaar is een gewone filmzaal. Overigens ben ik zelf nooit wild van eender welk verfilmd boek ... "Het boek is altijd beter dan de film" blijft mijn motto !

- Onder de kerstboom ? Ja, waarom niet ... Zolang het maar niet onder de ogen van de puberende zoon of dochter terecht komt !

Ga ik de andere twee boeken lezen ? Tuurlijk anders had ik ze niet aangeschaft. Verwacht ik daar hetzelfde niveau ? Euh ... Als het een typisch Amerikaans verhaal is, komt er wel weer een slap happy end zeker ?

Zo vrolijk ... vrolijk ... vrolijk

Zo vrolijk word ik ervan.
Een maand geleden had ik van Gangman style nog niet gehoord ..
En nu word ik al twee weken gebrainwashed door mijn twee kids ..
En eerlijk ? Vind het wel een goeike .. Ook om te lopen !!!!!

Lopen

Onder het motto 'doe eens zot' liep ik vandaag in het donker.
Nu, veel moet je daar niet voor doen, het was iets na vijf uur.
Maar, ik ben ne bangepeut en ren niet graag in het donker.
Het is alleen ... Als we sneller en beter willen doen als vorig jaar, moet ik wel ...
Maar, de angst brengt op; ik liep vandaag 8K met een gemiddelde van 5.
Dat betekent dat ik 50 minuten doe over 10K.
Kreeg dan ook een bemoedigend klopje op mijn schouders van Nikeplus.
Bedankt Tiger !!!

Goede voornemens 2013

2013 is gestart ! Bij deze dus nen hele gelukkige dit jaar, veel tijd voor gezin, vriendjes, collega'tjes, hobby's, gezondheid etc .. (u vult verder in naar behoefte).

Een nieuw jaar, nieuwe voornemens ... Zou eens moeten kijken welke voornemens ik gemaakt had in 2012 en of deze ingevuld werden ... Wat me vooral van 2012 bij blijft is ... Een volledig jaar gestopt met nagelbijten ... ! Dit moet zeker in mijn lijstje gestaan hebben ... (noot : ondertussen gespiekt en gezien dat dit mijn enige voornemen voor 2012 was, hoe handig).

Wat ik bij het spieken ontdekte was een lijstje met voornemens die het ook in 2011 niet haalden !
Als ik dan terug kijk op 2012 is het niet veel beter ...

- Minder zagen : ook dit jaar stevige bossen doormidden gemopperd.  Maar, een oude ros verander je niet zomaar
- Minder poetsen : we hebben een poetshulp ondertussen dus ik kan alvast 2 dagen mijn ogen dicht knijpen .. Nadien wint de gekte het van het gemak
- Tijd voor partner en kinderen : volgens mij hebben ze hier niet te klagen, ze zien mij hier nog altijd even graag :o))
- Minder geld uitgeven aan boeken/cds/concerten : mmmm ... CDs zijn er inderdaad minder aangekocht, ik ben een beetje lui geweest om het muziekwereldje te volgen.  Concerten waren er ook minder maar ja, als het aanbod op niets trekt .. Of word ik oud en ben ik blijven hangen bij de Grunge (?)
- Minder geld uitgeven aan kledij : daar heb ik een geldig excuus voor; ik ben zo veel vermagerd dat mijn kledingkast wel moest veranderen .. En smaken verschillen nu eenmaal van seizoen tot seizoen ..
- Beter slapen : hing vooral van de kindjes af .. De kleinste slaapt ondertussen door (sinds kort !!!) en we hebben een nieuw en veel beter beddebakje dus ja ... Behaald !!!
- Minder drinken : gelukt ... ah ja, gaan ook minder"uit" (lees : concerten/festivals)
- Minder zingen op kantoor : ander onderwerp; weinig reden tot zingen gehad dit jaar
- Minder impulsief reageren : mijn tong is nog aan't herstellen van er zoveel op te bijten maar; het wordt dan wel behoorlijk saai in Ploeterland
- Optimistischer worden : mmmm, de wereld wordt er toch echt niet mooier op !

Soit, 2013, vooruit kijken P. Wat brengt 2013 ...
- Gezondheid : ik hoop vooral een jaar zonder ernstige rugproblemen zoals het voorbije jaar
- Gezin : een jaar zonder ernstige ziektes
- Huis : afwerken die handel
- Gezin : nu dat de kleinste wat groter wordt, kunnen er weer andere plannen gemaakt worden
- Slapen : wij moeten hier vijf jaar slaap in halen !
- Geld uitgeven : wordt een zeer moeilijke, gezien de trouwplannen

De voornaamste echter .... L O P E N
Grootse plannen voor komend jaar :
- 1000 KM in de (loop)benen hebben
- Hartslag naar beneden krijgen, intervallen leren lopen
- Meer wedstrijden lopen zodat de swung erin komt met minder stress "ik kan het"
- Een bezoek aan Energy Lab om het hart te laten controleren
- Een halve marathon lopen
- Nog meer focus op gezonde voeding
- Hersencellen bij kweken zodat ik eindelijk overweg kan met mijn nike-runner app